Aktualizacja z sierpnia 2026: centanafadyna, oweporekston oraz nowe wytyczne dotyczące OCD, litu i bezsenności

W skrócie

Od kwietnia do początku sierpnia 2026 roku FDA wydała dwa przełomowe zatwierdzenia dla leków pierwszej w swojej klasie, wprowadzono szereg aktualizacji etykiet i informacji o bezpieczeństwie oraz opublikowano trzy nowe wytyczne.

FDA zatwierdziła centanafadynę (Simtriyo) w leczeniu ADHD u dorosłych i pacjentów pediatrycznych w wieku 6 lat i starszych oraz oweporekston (Orzeyful) w leczeniu narkolepsji typu 1 u dorosłych. Żaden z tych leków nie może być jeszcze wydawany, dopóki DEA nie przypisze im kategorii substancji kontrolowanej. Opublikowano również wytyczne dotyczące OCD w ciągu całego życia (CANMAT-ICOCS), litu i nerek (IGSLi/ISBD) oraz leczenia skojarzonego przewlekłej bezsenności (AASM).

Nowe zatwierdzenia FDA

• Centanafadyna (Simtriyo): zatwierdzona w leczeniu ADHD, jeszcze niedostępna do przepisywania ^[1,2]
  • Zatwierdzona 24 lipca 2026 roku dla dorosłych i pacjentów pediatrycznych w wieku 6 lat i starszych o masie ciała co najmniej 20 kg, jako kapsułka o przedłużonym uwalnianiu podawana raz na dobę
    • Kategoria DEA była nadal w toku w etykiecie z lipca 2026 roku
  • Pierwszy lek na ADHD hamujący również wychwyt zwrotny serotoniny, będący jednocześnie stymulantem
    • Zespół serotoninowy stanowi zatem potencjalne ryzyko interakcji o charakterze teoretycznym, a nie obserwowanym: w badaniach klinicznych nie odnotowano żadnego przypadku, jednak kwestia ta ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ wielu pacjentów z ADHD przyjmuje już SSRI lub SNRI
  • Wszystkie cztery rejestracyjne badania kliniczne były kontrolowane placebo: nie przeprowadzono żadnego porównania z metylofenidatem, amfetaminą, atomoksetyną ani wiloksazyną
  • Dwuczęściowe ostrzeżenie w ramce dotyczące myśli i zachowań samobójczych u dzieci oraz nadużywania, niewłaściwego stosowania i uzależnienia
    • Etykieta nie zawiera żadnych twierdzeń o niższym potencjale nadużywania w porównaniu z istniejącymi stymulantami
• Oweporekston (Orzeyful): zatwierdzony w leczeniu narkolepsji typu 1 ^[3,4]
  • Zatwierdzony 5 sierpnia 2026 roku dla dorosłych, przez firmę Takeda. Pierwszy agonista receptora oreksyny 2 zatwierdzony w Stanach Zjednoczonych
    • Przywraca sygnalizację oreksyny, której utrata leży u podłoża zaburzenia, zamiast jedynie leczyć poszczególne objawy
  • Schemat dawkowania jest poranny: dawka po przebudzeniu i druga dawka 3 do 5 godzin później ^[5]
  • Bezsenność i częste oddawanie moczu są częstymi działaniami niepożądanymi i nie ustępują przy niższej dawce ^[5]
  • Podobnie jak centanafadyna, nie może być wprowadzony do obrotu do czasu przypisania przez DEA kategorii substancji kontrolowanej

Aktualizacje etykiet i informacji o bezpieczeństwie

• Lumateperon (Caplyta): dane dotyczące zapobiegania nawrotom w etykiecie, nie nowe wskazanie ^[6,7]
  • Trzy wskazania pozostają niezmienione. Zmianie uległa dokumentacja dowodowa zawarta w etykiecie
  • Znaczenie tej zmiany jest przede wszystkim regulacyjne i skierowane do płatników: leczenie podtrzymujące było już standardową praktyką, a etykieta zawiera teraz kontrolowane dane je popierające
• Inne aktualizacje etykiet w omawianym okresie
  • Lecanemab (Leqembi Iqlik) można teraz inicjować za pomocą podskórnego autoinjektora, który FDA określa jako pierwszą dawkę rozpoczynającą leczenie podawaną w warunkach domowych w przypadku terapii choroby Alzheimera ^[8]
    • Dwie pierwsze dawki są nadal podawane pod bezpośrednim nadzorem świadczeniodawcy, a ostrzeżenie w ramce dotyczące nieprawidłowości w badaniach obrazowych związanych z amyloidem oraz harmonogram badań MRI pozostają niezmienione
  • Aerozol do nosa Rextovy nalokson 4 mg przeszedł z kategorii leków na receptę do leków dostępnych bez recepty z dniem 16 czerwca 2026 roku. Jest to zmiana statusu produktu zatwierdzonego od 2023 roku, a nie nowe zatwierdzenie ^[9]
  • Pomijając ostrzeżenie w ramce dotyczące centanafadyny, żadne działanie FDA w zakresie bezpieczeństwa etykiet nie objęło już wprowadzonych do obrotu leków psychotropowych w okresie od kwietnia do lipca 2026 roku
• Walproinian, stosowanie przez ojców: EMA podtrzymuje środki ostrożności z 2024 roku, łagodząc jednak sformułowanie dotyczące oceny dowodów ^[10]
  • W dniu 11 czerwca 2026 roku Komitet ds. Oceny Ryzyka w ramach Nadzoru nad Bezpieczeństwem Farmakoterapii EMA (PRAC) uznał dowody dotyczące zaburzeń neurorozwojowych u dzieci urodzonych przez mężczyzn leczonych walproinianem za niejednoznaczne, a rolę przyczynową walproinianu za niepewną
  • Stosowane środki pozostają niezmienione: skuteczna antykoncepcja — w tym dla partnerki — w trakcie leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu; brak donacji nasienia w tym samym okresie; oraz regularna weryfikacja zasadności kontynuowania leczenia walproinianem

Nowe wytyczne

• Międzynarodowe wytyczne CANMAT-ICOCS dotyczące OCD: wyższe dawki i dłuższy czas oczekiwania przed uznaniem próby leczenia za nieskuteczną ^[11]
  • Opublikowane w sierpniowym numerze Journal of Psychiatric Research z 2026 roku, dostępne online od stycznia 2026 roku
  • Leczenie ostrego epizodu powinno trwać co najmniej 12 tygodni przy maksymalnie tolerowanej dawce przed oceną odpowiedzi
    • Pacjenta kwalifikuje się jako opornego na leczenie dopiero po niepowodzeniu dwóch takich prób terapeutycznych
  • W opornym na leczenie OCD leczeniem pierwszego wyboru w ramach augmentacji jest arypiprazol, rysperydon lub CBT/ERP dodane do SSRI
    • Należy prowadzić leczenie przez co najmniej 8 tygodni przed oceną odpowiedzi
• Lit i nerki: ryzyko dotyczy łagodnej do umiarkowanej PChN, a nie schyłkowej niewydolności nerek, a modyfikowalnym czynnikiem jest stężenie litu ^[12]
  • Grupa robocza IGSLi/ISBD interpretuje nowsze dowody z badań z grupą kontrolną jako wskazujące na wyższe wskaźniki PChN w stadium 3
  • Nie stwierdza jednoznacznego wzrostu ryzyka schyłkowej choroby nerek
  • Nie stwierdza żadnych korzyści nefrologicznych wynikających z zamiany litu na walproinian
  • Należy dążyć do utrzymania stężenia poniżej 0,80 mmol/L: zakres 0,80–0,99 mmol/L wiąże się z 4,3-krotnym wzrostem ryzyka PChN ^[12,13]
  • Lek należy podawać raz na dobę i pytać o poliurię, nokturię oraz nocne pragnienie przy każdej wizycie
  • Po pewnym punkcie krytycznym odstawienie litu nie chroni już nerek: gdy eGFR spada do około 30–40 mL/min/1,73 m², pogorszenie czynności nerek zwykle postępuje nawet po odstawieniu leku
    • Argument przemawia zatem za wczesną optymalizacją dawki i stężenia, a nie za późnym odstawieniem leku
• AASM w sprawie leczenia skojarzonego przewlekłej bezsenności: CBT-I nadal na pierwszym miejscu ^[14]
  • CBT-I w skojarzeniu z lekiem jest sugerowane w porównaniu z samym lekiem, jednak sama CBT-I nadal plasuje się wyżej niż leczenie skojarzone. Oba zalecenia mają charakter warunkowy i opierają się na dowodach o niskiej pewności
  • Codzienne pytanie kliniczne dotyczące dodania CBT-I do trwającej terapii lekami nasennymi nie zostało ocenione w stopniu: kwalifikowały się jedynie badania z jednoczesnym włączeniem obu metod
  • Żadne z włączonych badań nie dotyczyło podwójnego antagonisty receptora oreksyny ani agonisty receptora melatoniny, zatem lemboreksant i daridoreksant nie mają żadnych danych dotyczących leczenia skojarzonego w żadnym kierunku

Centanafadyna (Simtriyo) zatwierdzona w leczeniu ADHD

• FDA zatwierdziła centanafadynę (Simtriyo, Otsuka) 24 lipca 2026 roku w leczeniu ADHD u dorosłych i pacjentów pediatrycznych w wieku 6 lat i starszych o masie ciała co najmniej 20 kg ^[1,2]
  • Kapsułka o przedłużonym uwalnianiu podawana raz na dobę: 140 mg, 210 mg, 280 mg ^[1]
  • Nie zalecana u dzieci poniżej 6. roku życia (większa utrata masy ciała niż u starszych dzieci) ani poniżej 20 kg (brak danych, a ponadto ryzyko utraty masy ciała) ^[1]
  • Leku nie można jeszcze wydawać: kategoria substancji kontrolowanej nie została jeszcze przypisana w etykiecie z lipca 2026 roku, co sprawia, że nawet data wstępnego zatwierdzenia w USA pozostaje nieokreślona do czasu zakończenia przeglądu przez DEA ^[1]
• Centanafadyna jest pierwszym lekiem na ADHD hamującym również wychwyt zwrotny serotoniny
  • Pierwszy inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, dopaminy i serotoniny (NDSRI) zatwierdzony w leczeniu ADHD ^[1,2]
  • Hamuje wychwyt zwrotny w transporterach noradrenaliny, dopaminy i serotoniny ^[1]
  • Etykieta zawiera pełny zestaw ostrzeżeń dla stymulantów OUN oraz ostrzeżenie w ramce dotyczące nadużywania, niewłaściwego stosowania i uzależnienia; dlatego doniesienia medialne branżowych klasyfikujące ten lek razem z atomoksetyną i wiloksazyną są nieprawidłowe ^[1]

Lek	Noradrenalina	Dopamina	Serotonina	Klasa
Centanafadyna	✔	✔	✔	NDSRI i stymulant OUN
Metylofenidat	✔	✔	✕	Stymulant: inhibitor wychwytu zwrotnego
Amfetamina	✔	✔	✕	Stymulant: czynnik uwalniający i inhibitor wychwytu zwrotnego
Atomoksetyna	✔	✕	✕	Lek niestymulujący: selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny
Wiloksazyna	✔	✕	✕	Lek niestymulujący: selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny

• Kliniczne znaczenie komponentu serotoninergicznego pozostaje nieznane
  • Cząsteczkę zaprojektowano i po raz pierwszy scharakteryzowano w piśmiennictwie jako inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy ^[15]
    • Serotonina nie była częścią opublikowanego uzasadnienia projektu; koncepcja potrójnego hamowania wychwytu zwrotnego pojawiła się później
  • Aktywność serotoninergiczna zmienia praktykę kliniczną przede wszystkim w zakresie potencjalnych interakcji, nie skuteczności
  • Wprowadza ostrzeżenie dotyczące zespołu serotoninowego oraz przeciwwskazanie do stosowania MAOI w przypadku leku na ADHD
• Nie wykazano przewagi nad lekami już stosowanymi
  • Wszystkie badania rejestracyjne były kontrolowane placebo, bez aktywnego komparatora, co oznacza brak jakiegokolwiek bezpośredniego badania porównawczego skuteczności z lekiem stosowanym w ADHD ^[1]
  • Wszelkie porównania z metylofenidatem, amfetaminą, atomoksetyną lub wiloksetyną mają zatem z konieczności charakter pośredni
• Nie zidentyfikowano profilu pacjenta, który najbardziej korzysta z leczenia
  • Żadna analiza podgrup ani analiza czynników predykcyjnych nie wskazuje, kto reaguje lepiej na leczenie, a centanafadyna nie była badana u pacjentów, u których leczenie stymulantem zakończyło się niepowodzeniem lub którzy go nie tolerowali ^[1,16]

Jak duży jest efekt terapeutyczny

• Opublikowane wielkości efektu u dorosłych są małe: d Cohena wynosi od 0,24 do 0,40 w obu badaniach przeprowadzonych u dorosłych ^[16]

  • Zgodnie z konwencjonalną interpretacją d Cohena, wartość 0,2 oznacza efekt mały, 0,5 — umiarkowany, a 0,8 — duży

• Większość pracy wykonały grupy placebo: u młodzieży samo placebo zmniejszyło nasilenie objawów wyjściowych o 38 %, podczas gdy centanafadyna — o 49 %, co sprawia, że różnica między grupami ścieśnia się do 4,4 punktu w 54-punktowej skali ^[1]

• Zastrzeżenia ^[1]

  • W obu badaniach u dorosłych zastosowano tabletkę o przedłużonym uwalnianiu przyjmowaną dwa razy na dobę w dawkach 200 i 400 mg na dobę, a nie zarejestrowaną kapsułkę przyjmowaną raz na dobę
  • Mniejsza dawka nie spełniła punktów końcowych w obu badaniach pediatrycznych, dlatego u dzieci i młodzieży zatwierdzona jest wyłącznie dawka wyższa
  • U dorosłych dawka wyższa okazała się skuteczniejsza od niższej jedynie w jednym z dwóch badań

Ostrzeżenie w czarnej ramce

• Myśli i zachowania samobójcze u pacjentów pediatrycznych w wieku 6 lat i starszych ^[1]
  • W 6-tygodniowym badaniu u dzieci w wieku od 6 do 12 lat odnotowano częstość wyższą niż w grupie placebo; ostrzeżenie obejmuje wszystkich pacjentów pediatrycznych w wieku 6 lat i starszych
  • Atomoksetyna nosi porównywalne ostrzeżenie w czarnej ramce dotyczące populacji pediatrycznej ^[17]
• Nadużywanie, niewłaściwe stosowanie i uzależnienie ^[1]
  • Ostrzeżenie tej samej klasy co stosowane w przypadku stymulantów z grupy CII, z takim samym wymogiem oceny ryzyka nadużywania przed przepisaniem leku i monitorowania w trakcie leczenia

Czy lek jest mniej podatny na nadużywanie niż inne stymulanty?

• Nie wykazano tego, a ChPL nie zawiera takiego twierdzenia.
  • Jeden z wniosków jest taki, że dane z badań u ludzi potwierdzają potencjał nadużywania centanafadyny — dlatego sformułowanie producenta o „niskim potencjale nadużywania” nie pochodzi z ChPL ^[1]
  • Porównanie jest bezpośrednie, a nie pośrednie: amfetamina i lisdeksamfetamina były ramionami aktywnego komparatora w badaniach nad nadużywaniem samej centanafadyny. Mimo to wyniki wskazywały w obu kierunkach i ChPL nie formułuje żadnego wniosku porównawczego
• Można natomiast mówić o uzależnieniu fizycznym, co jest odrębną kwestią od nadużywania ^[1]
  • ChPL sugeruje, że centanafadyna nie wywołuje uzależnienia fizycznego, zaznaczając jednocześnie, że może dochodzić do rozwoju tolerancji

Zasady dawkowania

• U dorosłych leczenie rozpoczyna się od dawki 210 mg raz na dobę, z możliwością jednorazowego zwiększenia do 280 mg ^[1]
• Młodzież przyjmuje 280 mg raz na dobę ^[1]
• U dzieci w wieku od 6 do 12 lat ważących co najmniej 20 kg dawkowanie uzależnione jest od masy ciała: 140 mg przy masie poniżej 35 kg, 210 mg przy masie od 35 do 50 kg, 280 mg przy masie powyżej 50 kg ^[1]
• Praktycznie nie ma okresu miareczkowania, a w badaniu u młodzieży oddzielenie od placebo nastąpiło już w 1. tygodniu — pierwszym punkcie pomiarowym po wartości wyjściowej ^[18]
• Alkohol przyspiesza uwalnianie leku
  • Należy go unikać w czasie przyjmowania dawki i przez co najmniej 2 godziny po jej przyjęciu ^[1]

Bezpieczeństwo stosowania i istotne interakcje

• Zespół serotoninowy stanowi teoretyczną, a nie obserwowaną interakcję, której lekarze przepisujący leki na ADHD zwykle się nie spodziewają ^[1]
  • W badaniach klinicznych nie odnotowano żadnego przypadku. Ostrzeżenie opiera się na mechanizmie działania, jednak ma istotne znaczenie, ponieważ wielu pacjentów z ADHD przyjmuje już SSRI lub SNRI
  • MAOI są przeciwwskazane w trakcie leczenia oraz w ciągu 14 dni od odstawienia
• Centanafadyna jest metabolizowana głównie przez MAO-A, a nie przez enzymy CYP ^[1]
  • Jest ona umiarkowanym inhibitorem CYP1A2 i dwukrotnie zwiększa ekspozycję na kofeinę
• Wysypka była przyczyną odstawienia leku przez pacjentów i jest zjawiskiem rzadko spotykanym w przypadku leków na ADHD ^[1]
  • W badaniach klinicznych odnotowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksję
• Zahamowanie wzrostu jest najbardziej wyraźne u najmłodszych pacjentów ^[1]
  • W 88. tygodniu badania z otwartą próbą u 15,6 % dzieci w wieku od 6 do 12 lat odnotowano spadek z-score wysokości ciała o co najmniej 1, wobec 1,5 % u młodzieży
• Pozostałe kwestie wpisują się w standardowy profil stymulantów: unikać stosowania w ciężkich chorobach serca, ponownie kontrolować ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca po zwiększeniu dawki, obserwować pod kątem nowych objawów psychotycznych lub maniakalnych oraz monitorować w kierunku tików ^[1]

Kwestie logistyczne: centanafadyna nie może być jeszcze przepisywana

• Klasyfikacja jako substancja kontrolowana nie została jeszcze przypisana w etykiecie zrewidowanej w lipcu 2026 r. Kwestia ta jest odroczona do decyzji DEA, a w etykiecie pierwsze zatwierdzenie w USA podano jako oczekujące na ustalenie harmonogramu ^[1]
• Ponieważ etykieta klasyfikuje centanafadynę jako stymulant OUN i zawiera ostrzeżenie w ramce dotyczące nadużywania, lek będzie podlegał federalnej kontroli
  • Miejsce przypisane przez DEA nie jest przewidywalne na podstawie etykiety, a do czasu podjęcia decyzji nie można określić limitów refundacji, limitów ilościowych ani zasad wystawiania recept elektronicznych
  • Większość stymulantów stosowanych w ADHD należy do Schedule II. Niektóre stymulanty OUN stosowane poza ADHD są klasyfikowane niżej, w tym modafinil i solriamfetol jako Schedule IV, dlatego klasyfikacja poniżej CII byłaby dla leku stosowanego w ADHD nietypowa, choć nie jest to bez precedensu w przypadku stymulantów

Oweporekston
(Orzeyful) zatwierdzony w narkolepsji typu 1

• FDA zatwierdziła oweporekston (Orzeyful, Takeda) w leczeniu narkolepsji typu 1 u dorosłych w dniu 5 sierpnia 2026 r. ^[3,4]
  • Pierwszy agonista receptora oreksyny 2 zatwierdzony w USA ^[3]
  • FDA opisuje go jako pierwszy lek leczący pełne spektrum objawów narkolepsji typu 1 ^[3]
    • Przywraca przekaźnictwo oreksyny, którego utrata jest przyczyną narkolepsji typu 1, zamiast leczyć poszczególne objawy za pomocą stymulantów lub leków nasennych
  • Schemat dawkowania jest poranny, a nie konwencjonalny dwa razy na dobę: dawka po przebudzeniu i druga dawka 3 do 5 godzin później ^[5]

Skuteczność

• Dwa randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo 12-tygodniowe badania z udziałem 273 dorosłych: badania fazy 3 FirstLight i RadiantLight ^[3,4]
• Zarówno dawka 1 mg, jak i 2 mg dwa razy na dobę różniła się od placebo pod względem zdolności do pozostawania przytomnym, senności w ciągu dnia oraz katapleksji ^[5]

Tolerancja

• Częste działania niepożądane są niemal identyczne przy obu dawkach, dlatego obniżenie dawki do 1 mg nie stanowi sposobu na ich uniknięcie ^[5]

Działanie niepożądane	2 mg dwa razy na dobę	1 mg dwa razy na dobę	Placebo
Bezsenność	60 %	55 %	1 %
Częstomocz	58 %	53 %	5 %
Naglące parcie na mocz	16 %	15 %	1 %
Nadmierne wydzielanie śliny	7 %	8 %	0 %

• Bezsenność: około 90 % przypadków wystąpiło w ciągu pierwszych 2 dni, a około 63 % ustąpiło w ciągu tygodnia ^[5]
• Dwa sygnały laboratoryjne, raportowane łącznie dla obu dawek ^[5]
  • LDL powyżej 160 mg/dl u 32 % pacjentów wobec 20 % w grupie placebo, ze średnim wzrostem o 17,6 wobec 4,4 mg/dl do 12. tygodnia
  • Bezobjawowe zwiększenie kinazy kreatynowej (CPK) powyżej 5-krotności górnej granicy normy u 11 % (21/196) wobec 5 % (4/76)
    • W dwóch przypadkach znacznemu zwiększeniu CPK towarzyszyło podwyższenie transaminaz, co skutkowało odstawieniem leku

Przed przepisaniem

• Należy przeprowadzić badanie przesiewowe w kierunku objawów ze strony dolnych dróg moczowych oraz poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia bezsenności na początku leczenia ^[5]
• Jeśli bezsenność utrzymuje się dłużej niż 7 dni i istotnie wpływa na funkcjonowanie w ciągu dnia lub jakość życia, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku ^[5]
• Przeciwwskazany w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A; należy unikać silnych i umiarkowanych induktorów ^[5]
  • W przypadku stosowania z umiarkowanym inhibitorem CYP3A dawkę należy zmniejszyć do 0,5 mg dwa razy na dobę
• Podobnie jak centanafadyna, lek nie może być wprowadzony do obrotu do czasu przypisania przez DEA klasyfikacji jako substancja kontrolowana ^[4]
  • Do połowy sierpnia 2026 r. klasyfikacja nie została wydana, a Takeda przewiduje dostępność leku w USA do listopada

Lumateperon
(Caplyta): nowe dane dotyczące zapobiegania nawrotom w schizofrenii

• 27 kwietnia 2026 r. FDA zatwierdziła uzupełniający wniosek o rejestrację (sNDA), dodając do ulotki lumateperon długoterminowe dane dotyczące zapobiegania nawrotom ^[7]
  • Zmiana dotyczy dowodów zawartych w ulotce, a nie wskazań
  • Informacja o przepisywaniu leku, zaktualizowana w 04/2026, nadal wymienia te same trzy wskazania: schizofrenia, depresja w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej typu I/II (w monoterapii lub w skojarzeniu z litem bądź kwasem walproinowym) oraz leczenie uzupełniające w dużej depresji (MDD) ^[6]
  • Praktyczne znaczenie tej zmiany jest przede wszystkim regulacyjne i istotne z perspektywy płatników: leczenie podtrzymujące było już standardem praktyki klinicznej, a ulotka zawiera teraz kontrolowane dane to potwierdzające
• Dane z randomizowanego badania z grupą odstawienia wykazały, że kontynuowanie skutecznego leku jest korzystniejsze niż jego nagłe odstawienie u pacjentów już ustabilizowanych na tym leku
  ^[19]
• Badanie nie wykazało natomiast, że lumateperon zapobiega nawrotom skuteczniej niż leki alternatywne
• Trzy cechy projektu badania wyjaśniają, dlaczego tak jest ^[6,19]
  • Wzbogacenie populacji (enrichment): do randomizacji kwalifikowani byli wyłącznie pacjenci ustabilizowani podczas otwartej fazy leczenia lumateperonem, którzy następnie kontynuowali ten lek lub byli przestawiani na placebo — populacja była więc wstępnie wyselekcjonowana pod kątem tolerancji i dobrej odpowiedzi na lek
  • Efekty odstawienia: ramię placebo nie składało się z pacjentów dotychczas nieleczonych, lecz z osób, u których lek odstawiono; część nawrotów w tej grupie mogła odzwierciedlać objawy odstawienne lub efekt z odbicia, a nie naturalny przebieg nieleczonej choroby
  • Komparatorem było placebo, a nie inny lek przeciwpsychotyczny, toteż wyniki nie umożliwiają żadnego porównania z innymi lekami

Inne zatwierdzenia i aktualizacje dotyczące bezpieczeństwa

Inne zatwierdzenia

• Leqembi Iqlik (lecanemab-irmb): dawkowanie inicjujące podawane podskórnie, lipiec 2026 ^[8]
  • FDA określiła tę formę jako pierwszą dawkę inicjującą możliwą do zastosowania w warunkach domowych w terapii choroby Alzheimera
  • Autoiniektory były wcześniej zatwierdzone wyłącznie do dawkowania podtrzymującego, po 18 miesiącach leczenia dożylnego
  • Sformułowanie „w warunkach domowych” wymaga zastrzeżenia: terapię należy nadal inicjować pod kierunkiem i nadzorem pracownika ochrony zdrowia
    • Podanie przez pacjenta lub opiekuna jest dopuszczalne dopiero po uzyskaniu bezpośredniego instruktażu przy co najmniej 2 kolejnych wstrzyknięciach podskórnych
  • Dawka inicjująca wynosi 500 mg raz w tygodniu, podawana w postaci dwóch wstrzyknięć po 250 mg
    • Po 18 miesiącach pacjent może kontynuować tę dawkę lub przejść na leczenie podtrzymujące: 360 mg tygodniowo podskórnie lub 10 mg/kg co 4 tygodnie dożylnie
  • Ostrzeżenie ramkowe dotyczące nieprawidłowości obrazowania związanych z amyloidem (ARIA) nadal obowiązuje, a harmonogram monitorowania za pomocą MRI pozostaje niezmieniony
• Spray do nosa z naloksonem Rextovy przeniesiony do sprzedaży bez recepty, 16 czerwca 2026 ^[9]
  • Jest to pełne przeklasyfikowanie leku z kategorii Rx do OTC dla produktu zatwierdzonego jako lek na receptę od 2023 r. — decyzja ta poszerza dostępne opcje bez recepty, nie stanowi jednak wprowadzenia nowego produktu

Działania regulacyjne w zakresie bezpieczeństwa

• Pomijając nowe ostrzeżenie ramkowe wprowadzone wraz z centanafadyną, FDA nie podjęła żadnych działań regulacyjnych w zakresie bezpieczeństwa dotyczących już wprowadzonych na rynek leków psychotropowych w okresie od kwietnia do lipca 2026 r.

• Kwas walproinowy — stosowanie u mężczyzn: EMA podtrzymuje środki ostrożności z 2024 r., ale łagodzi sformułowanie dotyczące dowodów naukowych, 11 czerwca 2026
  ^[10]

  • Komitet ds. Oceny Ryzyka w zakresie Nadzoru nad Bezpieczeństwem Farmakoterapii (PRAC) ocenił dowody dotyczące zaburzeń neurorozwojowych u dzieci urodzonych przez mężczyzn leczonych kwasem walproinowym jako niespójne
  • PRAC ocenił również przyczynową rolę kwasu walproinowego jako niepewną
  • Sygnał pozostaje jednak sklasyfikowany jako istotne potencjalne ryzyko, a informacja o produkcie jest aktualizowana w celu uwzględnienia faktu, że inne badania nie wykazały zwiększonego ryzyka
  • Same stosowane środki pozostają niezmienione
  • W przypadku mężczyzn w wieku rozrodczym przyjmujących kwas walproinowy:
    • Skuteczna antykoncepcja — w tym dla partnerki — podczas leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu
    • Zakaz oddawania nasienia w tym samym okresie
    • Regularna ocena przez lekarza prowadzącego, czy kwas walproinowy pozostaje najbardziej odpowiednim leczeniem
  • Badanie TANGO, zlecone przez EMA w celu rozstrzygnięcia tej kwestii, ma dostarczyć wyników w 2028 r.

Międzynarodowe wytyczne CANMAT-ICOCS dotyczące OCD: wyższe dawki i dłuższe oczekiwanie na efekt

• CANMAT oraz International College of Obsessive-Compulsive Spectrum Disorders opublikowały wspólne wytyczne dotyczące OCD w całym spektrum wiekowym — w sierpniowym numerze Journal of Psychiatric Research z 2026 r., dostępne online od stycznia 2026 r. ^[11]
  • Wytyczne opatrzono rokiem 2025 zgodnie z cyklem ich opracowania, podobnie jak wytyczne CANMAT dotyczące depresji z 2016 r.

Farmakoterapia pierwszego wyboru

• Oceny odpowiedzi na leczenie należy dokonać po 12 tygodniach stosowania maksymalnie tolerowanej dawki, nie wcześniej (Poziom 1) ^[11]
• Wszystkie sześć SSRI stanowi leczenie pierwszego wyboru (Poziom 1), bez istotnych różnic w skuteczności między nimi ^[11]
  • Sertralina, fluoksetyna, fluwoksamina, cytalopram, escytalopram i paroksetyna
  • Wytyczne wskazują, że jedyną opartą na dowodach naukowych podstawą wyboru między nimi jest profil działań niepożądanych, ustalany w ramach szczegółowej rozmowy z pacjentem ^[11]
    • Przyrost masy ciała: paroksetyna może powodować jego większy przyrost niż pozostałe SSRI (zob. nasz przewodnik dotyczący antydepresantów i zaburzeń metabolicznych)
    • Polifarmakoterapia: należy regularnie weryfikować interakcje — fluwoksamina hamuje CYP1A2, 2C9, 2C19 i 3A4, natomiast fluoksetyna i paroksetyna hamują CYP2D6
    • QTc: cytalopram i escytalopram mogą wydłużać odstęp QTc, co uzasadnia poniższe ograniczenia dawkowania
      • Wytyczne oceniają kliniczne znaczenie tego zjawiska jako niewielkie, niemniej zalecają monitorowanie EKG jako wysoce wskazane
  • Dobór SSRI stosownie do choroby współistniejącej jest opisywany jako uzasadnione postępowanie, jednak nadal nieudokumentowane naukowo
• Klomipramina nie jest lekiem pierwszego wyboru z powodu tolerancji, a nie braku skuteczności ^[11]
  • Konsekwentnie uznawana za jedną z najskuteczniejszych interwencji w OCD; jest lekiem drugiego wyboru w dawce 100–250 mg/dobę (zob. nasz przewodnik dotyczący bezpiecznego przepisywania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych)
• Wenlafaksyna nie jest lekiem pierwszego wyboru ^[11]
  • W wyższych dawkach wykazuje więcej potencjalnych działań niepożądanych niż SSRI, w tym nadciśnienie tętnicze, a ponadto brak placebo-kontrolowanych RCT
• U dzieci i młodzieży lista leków pierwszego wyboru jest inna ^[11]
  • Lekami pierwszego wyboru są fluoksetyna, sertralina, fluwoksamina i escytalopram (Poziom 1), nie zaś paroksetyna, która w tej grupie wiekowej jest lekiem drugiego wyboru
  • Paroksetyna zostaje zdegradowana pomimo silnych dowodów skuteczności u dzieci, z dwóch powodów: nie jest zatwierdzona przez FDA do stosowania w OCD u dzieci oraz budzi obawy dotyczące ryzyka myśli samobójczych w tej grupie wiekowej
• U pacjentów powyżej 65. roku życia SSRI, którego należy unikać, to paroksetyna, a nie cytalopram czy escytalopram ^[11]
  • SSRI inne niż paroksetyna są lekami pierwszego wyboru (Poziom 4).
  • Paroksetyna nie jest zalecana w pierwszym wyborze u osób starszych ze względu na jej duże obciążenie antycholinergiczne i zostaje przesunięta do drugiego wyboru obok klomipraminy

OCD oporne na leczenie

• Pacjenta należy uznać za opornego na leczenie dopiero po niepowodzeniu dwóch odpowiednio dawkowanych prób leczenia SSRI ^[11]

• Augmentacja pierwszego wyboru: adjuwantowy arypiprazol (Poziom 1), rysperydon (Poziom 1) lub haloperydol (Poziom 2) albo augmentacja CBT/ERP (Poziom 1) ^[11]

  • Pozycja haloperydolu wśród leków pierwszego wyboru jest zaskakująca — opiera się na jednym małym RCT (N = 17), podobieństwie mechanizmu działania do innych blokerów dopaminy oraz szerokiej dostępności leku w krajach o niskich i średnich dochodach

• Augmentacja drugiego wyboru: lamotrygina (Poziom 1), memantyna (Poziom 2) lub SSRI w wysokiej dawce (Poziom 2) ^[11]

  • Memantyna — metaanaliza z 2026 r. zmieniła obraz: nie jest zalecana do rutynowego stosowania w nieselektywnej populacji chorych na OCD, jednak może być rozważana jako ostrożna opcja off-label w OCD opornym na leczenie, gdy ustalone metody augmentacji są nieodpowiednie — bez wyraźnego zwiększenia częstości działań niepożądanych ani odstawień leku ^[20]
  • SSRI w wysokiej dawce jest uzasadniony badaniami kontrolowanymi dla sertraliny do 400 mg i escytalopramu do 40 mg
    • Należy stosować SSRI inny niż cytalopram. Wytyczne oceniają własne ryzyko wydłużenia QT przez cytalopram jako niewielkie, jednak odradzają jego stosowania w tym schemacie, ponieważ strategia ta zakłada dawki powyżej terapeutycznych, a ryzyko QT przy takich dawkach nie było badane
    • Postępowanie to świadomie przekracza wspomniane wyżej limity dawkowania, dlatego należy traktować je jako monitorowany wyjątek z kontrolą EKG

• Każdą próbę augmentacji należy kontynuować przez co najmniej 8 tygodni przed oceną korzyści (Poziom 1) ^[11]

• Zasada oparta na tikach nie znajduje potwierdzenia ^[11]
  • Starsze przekonanie, że tiki pozwalają przewidzieć słabszą odpowiedź na SSRI i lepszą odpowiedź na augmentację lekami przeciwpsychotycznymi, nie jest poparte dowodami

Czas trwania leczenia i zapobieganie nawrotom

• Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 12 miesięcy, a u wielu pacjentów — przy dobrej tolerancji — rozważyć jego bezterminowe utrzymanie
  ^[11]
• CBT nie jest zalecana jako metoda ochrony przed nawrotem po odstawieniu SRI (poziom 3, wynik negatywny) ^[11]
  • Ukończony cykl ERP nie jest sam w sobie wskazaniem do stopniowego odstawiania leku

Lit a funkcja nerek: opinia ekspertów IGSLi/ISBD i algorytm postępowania

• Wspólna grupa robocza International Group for the Study of Lithium Treated Patients (IGSLi) oraz International Society for Bipolar Disorders (ISBD) opublikowała opinię ekspertów i algorytm postępowania dotyczący litu i nerek ^[12]
  • Problem, który publikacja ma rozwiązać, to niechęć przepisujących lekarzy: obawa przed uszkodzeniem nerek jest jedną z głównych przyczyn niedostatecznego stosowania litu

Jak duże jest ryzyko?

• Lit zwiększa częstość występowania łagodnej do umiarkowanej przewlekłej choroby nerek ^[12]
• Nie wykazano, aby zwiększał częstość schyłkowej niewydolności nerek ^[12]
• Zamiana litu na walproinian w celu ochrony nerek nie jest poparta dowodami ^[12]

Zależność dawka–odpowiedź jako element modyfikowalny

• Ryzyko koreluje ze średnim stężeniem w surowicy, które lekarz może kontrolować ^[12]
  • Stężenie 0,30–0,59 mmol/L nie wiąże się z nadmiernym ryzykiem PChN, stężenie 0,60–0,79 mmol/L — z 2,9-krotnym jego wzrostem, a stężenie 0,80–0,99 mmol/L — z 4,3-krotnym wzrostem
• Dawkowanie raz na dobę ^[12]
  • Niższe stężenia minimalne i mniejsza liczba szczytów stężeń są prawdopodobnie przyczyną tego, że dawkowanie raz na dobę wiąże się z mniejszym uszkodzeniem nerek
  • W porównaniu z dawkami podzielonymi może ono również poprawiać zdolność zagęszczania moczu

Monitorowanie

1PRZED ROZPOCZĘCIEM panel wyjściowy 2CO 3 MIESIĄCE wizyta z oznaczeniem stężenia litu 3RAZ LUB DWA RAZY W ROKU panel nerkowy i endokrynologiczny

Kreatynina i eGFR Azot mocznika we krwi Sód, potas, wapń Czynność tarczycy i przytarczyc EKG

Stężenie litu w surowicy Zapytać o AVP-R podczas tej samej wizyty: wielomocz, nykturia, nocne pragnienie Dążyć do najniższego skutecznego stężenia Podawać całą dobową dawkę raz na dobę

Powtórzyć pełny panel wyjściowy Obserwować tendencję, nie tylko wartość: spadek o ponad 5 mL/min w ciągu pierwszych 12–18 miesięcy w przybliżeniu dwukrotnie zwiększa późniejsze ryzyko PChN eGFR poniżej 60 mL/min/1,73 m²: skierować do nefrologa. Jeśli leczenie litem jest kontynuowane, stosować najniższą skuteczną dawkę raz na dobę

• Przed rozpoczęciem leczenia, a następnie raz lub dwa razy w roku:
  • Kreatynina i eGFR, azot mocznikowy krwi, sód, potas, wapń, czynność tarczycy i przytarczyc oraz EKG ^[12]
• Stężenie litu co trzy miesiące
  • Podczas tej samej wizyty należy zapytać o objawy oporności na wazopresynę argininową ^[12]
• eGFR poniżej 60 mL/min/1,73 m²: skierowanie do nefrologa
  • Jeśli leczenie litem jest kontynuowane, należy stosować najniższą skuteczną dawkę, raz na dobę ^[12]

Oporność na wazopresynę argininową

• Nerkopochodna moczówka prosta została przemianowana na oporność na wazopresynę argininową (AVP-R) ^[12]
  • Objawia się wielomoczem, nokturią i nocnym pragnieniem
  • Jest wczesnym czynnościowym sygnałem ostrzegawczym podczas leczenia litem
  • Zmiany czynnościowe mogą ustąpić po redukcji dawki lub odstawieniu leku i same w sobie nie przewidują progresji do zaawansowanej przewlekłej choroby nerek (PChN)
  • Bezobjawowa hipernatremia sama w sobie jest wskazaniem do diagnostyki, niezależnie od zgłaszanych przez pacjenta dolegliwości

• Amiloryd jest zalecaną opcją off-label w przypadku, gdy podawanie raz na dobę i redukcja dawki okazały się nieskuteczne lub są niewykonalne ^[12]
• Spironolakton nie jest alternatywą: nie wykazał skuteczności w AVP-R, a ponadto może zwiększać stężenie litu w surowicy poprzez zmianę nerkowej gospodarki sodowo-wodnej ^[12]
• W przypadku utrzymywania się objawów można dołączyć tiazyd, kosztem łagodnych zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia i zasadowica metaboliczna; może on również zwiększać stężenie litu w surowicy ^[12]
  • Skojarzenie hydrochlorotiazydu z amilorydem może zmniejszyć te zaburzenia elektrolitowe

Kiedy odstawić lek i punkt bez powrotu

• Nie należy odruchowo odstawiać litu w przypadku spadku eGFR
  ^[12]
  • Należy rozważyć ryzyko nawrotu choroby i ryzyko samobójstwa po odstawieniu leku w stosunku do potencjalnie powolnego pogarszania się funkcji nerek
• Po pewnym czasie odstawienie litu przestaje chronić nerki ^[12]
  • Gdy eGFR spadnie do około 30–40 mL/min/1,73 m², pogorszenie funkcji nerek zwykle postępuje nawet po odstawieniu litu.
    • Grupa robocza określa ten etap jako pragmatyczny nerkowy „punkt bez powrotu”
  • Poniżej tego progu odstawienie litu pozbawia pacjenta jego korzyści terapeutycznych, nie przynosząc poprawy funkcji nerek. Nefrologiczny argument przemawia zatem za wczesną optymalizacją dawki, a nie za późnym odstawieniem leku
  • Jest to raczej płynne przejście niż wyraźna granica, jednak praktyczne implikacje pozostają w mocy: optymalizacja dawki, ścisłe monitorowanie stężeń, unikanie innych leków nefrotoksycznych oraz wczesne włączenie nefrologa mają większe znaczenie niż późne odstawienie litu

	Przemawia za kontynuacją litu	Przemawia za stopniowym odstawieniem
Odpowiedź na leczenie	Pełna remisja trwająca 12 miesięcy lub dłużej, lub udokumentowana skuteczna profilaktyka nawrotów	Jedynie częściowa odpowiedź lub częste epizody przełomowe
Alternatywy	Inne normotymiki okazały się nieskuteczne lub były źle tolerowane	Walproinian, lamotrygina lub lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji dotychczas niestosowany
Dynamika eGFR	eGFR powyżej 40 mL/min/1,73 m² i spadek poniżej 3 mL/min na rok	Spadek większy niż 5 mL/min na rok, eGFR w przedziale 30–40 mL/min/1,73 m² lub rosnące stężenia minimalne litu
Wiek	Pacjent w starszym wieku lub z kruchością, u którego schyłkowa choroba nerek jest mało prawdopodobna przed zgonem z innych przyczyn	Młodszy pacjent z długą oczekiwaną długością życia
Ryzyko samobójstwa	Nawracające próby samobójcze lub utrzymujące się myśli samobójcze	Niski profil ryzyka samobójczego
Inne obciążenia	Brak uciążliwych problemów z tarczycą, masą ciała, funkcjami poznawczymi lub drżeniem	Liczne działania niepożądane lub niska jakość życia w trakcie leczenia litem

Czynniki decyzyjne na podstawie: Strandhave C, Hansen HAS, Alda M, et al. Lithium effects on renal functioning: an expert opinion and management algorithm. Int J Bipolar Disord. 2026;14(1):22. Published 2026 Apr 25

• W przypadku odstawienia litu należy zmniejszać dawkę stopniowo przez co najmniej 3 miesiące i równolegle wdrożyć alternatywny normotymik ^[12]
  • Ponowne zastosowanie litu w późniejszym czasie pozostaje możliwe; nie ma przekonujących dowodów na trwałą oporność na leczenie

Wytyczne AASM dotyczące leczenia skojarzonego w przewlekłej bezsenności

• Wytyczne AASM z 2026 roku zawierają dwa zalecenia, oba warunkowe i oba oparte na dowodach o niskiej pewności ^[14]
  • Leczenie skojarzone (CBT-I w połączeniu z lekiem nasennym) jest sugerowane zamiast samego leku nasennego
  • Leczenie skojarzone jest sugerowane przeciwko stosowaniu go zamiast samej CBT-I
    • Sama CBT-I jest preferowana w stosunku do jednoczesnego wdrożenia farmakoterapii
• Oba zalecenia stawiają samą CBT-I na pierwszym miejscu, leczenie skojarzone na drugim, a samą farmakoterapię na ostatnim
• Leczenie skojarzone zamiast samej CBT-I może być nadal uzasadnione u pacjentów, dla których priorytetem jest szybkie wydłużenie całkowitego czasu snu, i/lub którzy przywiązują mniejszą wagę do redukcji objawów dziennych ^[14]

Ograniczenia zakresu

• „Leczenie skojarzone” oznacza tutaj CBT-I rozpoczętą jednocześnie z farmakoterapią ^[14]
• Dodanie CBT-I do leku, który pacjent już przyjmuje, nie było oceniane ^[14]
• Analizy nie pozwalają na żadne porównanie między lekami stosowanymi łącznie z CBT-I ^[14]
  • Niemal każde kwalifikujące się badanie dotyczyło agonisty receptora benzodiazepinowego
  • Żadne kwalifikujące się badanie nie oceniało dualnego antagonisty receptora oreksyny (DORA) ani agonisty receptora melatoniny — lemboreksant i daridoreksant nie mają zatem żadnych danych z badań nad leczeniem skojarzonym, ani przemawiających za, ani przeciw

Postępowanie w praktyce klinicznej

• Należy rozpocząć od CBT-I
  • Wytyczne behawioralne AASM z 2021 roku przyznają wielokomponentowej CBT-I silną rekomendację, podczas gdy zalecenia dotyczące poszczególnych leków z 2017 roku oraz obie rekomendacje z 2026 roku mają charakter warunkowy ^[14,21]
• Pacjent już przyjmujący lek nasenny i nadal śpiący źle
  • Dodanie CBT-I jest uzasadnione, choć opiera się na ekstrapolacji, a nie na ocenionych dowodach ^[14]
• Pacjent odpowiadający na CBT-I w monoterapii
  • Dodanie leku nie jest poparte dowodami. Podobnie jak w przypadku odwrotnej sekwencji, ten kierunek postępowania nie był bezpośrednio oceniany ^[14]

Wybór leku

• Wytyczne CPG z 2026 roku nie zmieniają rekomendacji dotyczących poszczególnych leków z 2017 roku ^[14,22]
• Warunkowe rekomendacje za stosowaniem, według docelowego objawu ^[14,22]
  • Zasypianie: triazolam, ramelteon, zaleplon
  • Utrzymanie snu: doksepina, suworeksant
  • Oba: temazepam, zolpidem, eszopiklon
• Rekomendacje te dotyczą przewlekłej bezsenności i nie powinny być przenoszone na bezsenność wynikającą z innego zaburzenia snu ^[22]

Piśmiennictwo

1. Otsuka America Pharmaceutical, Inc. (2026). SIMTRIYO (centanafadine) extended-release capsules, for oral use [controlled substance schedule pending]: Highlights of prescribing information. U.S. Food and Drug Administration, Drugs@FDA (NDA 218145, original approval 24 July 2026).

2. Otsuka Pharmaceutical Development & Commercialization, Inc., & Otsuka Pharmaceutical Co., Ltd. (2026). Otsuka receives FDA approval for first-in-class SIMTRIYO (centanafadine) for the treatment of attention-deficit hyperactivity disorder (ADHD) in adults and pediatric patients aged 6 years and older. Press release, Princeton, NJ and Tokyo, Japan.

3. U.S. Food and Drug Administration, Center for Drug Evaluation and Research. (2026). FDA approves first drug to treat the full range of narcolepsy type 1 symptoms (Orzeyful, oveporexton). FDA press announcement.

4. Takeda Pharmaceutical Company Limited. (2026). U.S. FDA approves Takeda’s ORZEYFUL (oveporexton), the first and only medicine to treat the underlying cause of narcolepsy type 1. Press release, including Important Safety Information.

5. Takeda Pharmaceuticals America, Inc. (2026). ORZEYFUL (oveporexton) tablets, for oral use [controlled substance schedule pending]: Highlights of prescribing information. U.S. Food and Drug Administration, Drugs@FDA (NDA 220860, original approval 5 August 2026).

6. Intra-Cellular Therapies, Inc. (2026). CAPLYTA (lumateperone) capsules, for oral use: Highlights of prescribing information. U.S. Food and Drug Administration, Drugs@FDA (NDA 209500, supplement S-017, approved 24 April 2026).

7. Johnson & Johnson. (2026). FDA approves CAPLYTA (lumateperone) sNDA with robust new data supporting reduced risk of relapse in schizophrenia. Press release, Titusville, NJ.

8. U.S. Food and Drug Administration, Center for Drug Evaluation and Research. (2026). FDA approves first at-home starting dose for Alzheimer’s disease treatment (LEQEMBI IQLIK subcutaneous autoinjector). FDA news release.

9. U.S. Food and Drug Administration, Office of the Commissioner. (2026). FDA broadens access to over-the-counter naloxone nasal spray for opioid overdose (Rextovy, naloxone hydrochloride 4 mg nasal spray). FDA press announcement.

10. European Medicines Agency, Pharmacovigilance Risk Assessment Committee. (2026). Signal assessment report on neurodevelopmental disorders with paternal exposure to valproate and related substances. EMA/PRAC/165641/2026, EPITT no. 20191, adopted by the PRAC 11 June 2026.

11. Van Ameringen, M., Fineberg, N. A., Ravindran, A., Arnold, P. D., Beaulieu, S., Brakoulias, V., Brietzke, E., Dowlati, Y., Drummond, L. M., Ferretti, C. J., Feusner, J. D., Freire, R. C. R., Frey, B. N., Gardiner, S., Geller, D. A., Giacobbe, P., Bergmann, C. G., Grassi, G., Greenberg, E., … Dell’Osso, B. M. (2026). Canadian Network for Mood and Anxiety Treatments (CANMAT) and International College of Obsessive-Compulsive Spectrum Disorders (ICOCS) 2025 international guidelines for the management of patients with obsessive-compulsive disorder. Journal of Psychiatric Research, 199, 404–488.

12. Strandhave, C., Hansen, H. A. S., Alda, M., Bauer, M., Berk, M., Buspavanich, P., Brandt, L., Carvalho, A. F., Duffy, A., Forlenza, O., Laursen, M. F., Frye, M., Gitlin, M., Gomes, F. A., Gonzalez-Pinto, A., Grof, P., Hajek, T., Hovgesen, S. V., Kessing, L. V., … Nielsen, R. E. (2026). Lithium effects on renal functioning: An expert opinion and management algorithm. International Journal of Bipolar Disorders, 14(1), 22.

13. Gislason, G., Indridason, O. S., Sigurdsson, E., & Palsson, R. (2024). Risk of chronic kidney disease in individuals on lithium therapy in Iceland: A nationwide retrospective cohort study. The Lancet. Psychiatry, 11(12), 1002–1011.

14. Buysse, D. J., Arnedt, J. T., Buenaver, L., Chang, J. L., Fernandez-Mendoza, J., Patel, S. I., Zhou, E. S., Falck-Ytter, Y., Hyer, S., Kazmi, U., Singh, M., & Wickwire, E. M. (2026). Combination treatment for chronic insomnia disorder in adults: An American Academy of Sleep Medicine clinical practice guideline. Journal of Clinical Sleep Medicine : JCSM : Official Publication of the American Academy of Sleep Medicine, 22(1), 56.

15. Bymaster, F. P., Golembiowska, K., Kowalska, M., Choi, Y. K., & Tarazi, F. I. (2012). Pharmacological characterization of the norepinephrine and dopamine reuptake inhibitor EB-1020: Implications for treatment of attention-deficit hyperactivity disorder. Synapse, 66(6), 522–532.

16. Adler, L. A., Adams, J., Madera-McDonough, J., Kohegyi, E., Hobart, M., Chang, D., Angelicola, M., McQuade, R., & Liebowitz, M. (2022). Efficacy, Safety, and Tolerability of Centanafadine Sustained-Release Tablets in Adults With Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder. Journal of Clinical Psychopharmacology, 42(5), 429–439.

17. Eli Lilly and Company. (2026). STRATTERA (atomoxetine) capsules, for oral use: Highlights of prescribing information. U.S. Food and Drug Administration, Drugs@FDA (NDA 021411, supplement S-053, approved 29 June 2026).

18. Ward, C. L., Childress, A. C., Jin, N., Turkoglu, O., Skubiak, T., & Wilens, T. E. (2026). Centanafadine for Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder in Adolescents: A Randomized Clinical Trial. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 65(6), 805–817.

19. Durgam, S., Earley, W. R., Kozauer, S. G., Lin, J., Lakkis, H., Escher, T., Maddirevula, G., & Correll, C. U. (2026). Lumateperone for the prevention of relapse in patients with schizophrenia: Results from a double-blind, placebo-controlled, randomized withdrawal, phase 3 trial. Neuroscience Applied, 5, 106338.

20. Lyndon, S., & McNally, D. R. (2026). Memantine Augmentation in Obsessive-Compulsive Disorder: A Systematic Review and Meta-analysis. CNS Drugs, 40(9), 1243–1257.

21. Edinger, J. D., Arnedt, J. T., Bertisch, S. M., Carney, C. E., Harrington, J. J., Lichstein, K. L., Sateia, M. J., Troxel, W. M., Zhou, E. S., Kazmi, U., Heald, J. L., & Martin, J. L. (2021). Behavioral and psychological treatments for chronic insomnia disorder in adults: An American Academy of Sleep Medicine clinical practice guideline. Journal of Clinical Sleep Medicine : JCSM : Official Publication of the American Academy of Sleep Medicine, 17(2), 255–262.

22. Sateia, M. J., Buysse, D. J., Krystal, A. D., Neubauer, D. N., & Heald, J. L. (2017). Clinical Practice Guideline for the Pharmacologic Treatment of Chronic Insomnia in Adults: An American Academy of Sleep Medicine Clinical Practice Guideline. Journal of Clinical Sleep Medicine : JCSM : Official Publication of the American Academy of Sleep Medicine, 13(2), 307–349.