Darmowa sekcja - Video Lectures

02. Akatyzja: jak diagnozować i postępować?

Opublikowano 2 grudnia 2025 Data wygaśnięcia certyfikatu: 2 grudnia 2028 DOI: 10.64239/PI-PL-VL9702

Gregory Pontone, M.D., M.H.S.

Division Chief of Aging, Behavioral, and Cognitive Neurology - University of Florida College of Medicine

Kluczowe punkty

Leki związane z akatyzją obejmują typowe/atypowe leki przeciwpsychotyczne, antydepresanty w wysokich dawkach, leki przeciwwymiotne oraz inhibitory VMAT2.
W diagnostyce różnicowej pacjentów z objawami przypominającymi akatyzję należy wykluczyć niedobór żelaza, zaburzenia czynności tarczycy oraz dokładnie zebrać wywiad farmakologiczny.
Leczenie pierwszego wyboru w akatyzji obejmuje witaminę B6, mirtazapinę i biperiden, przy czym mirtazapina wykazuje największą wielkość efektu.

Darmowe pliki do pobrania w celu dostępu offline

Darmowe pobranie pliku PDF
Darmowe pobranie pliku audio (MP3)
Darmowe pobranie wideo (MP4)

Slajdy i transkrypcja

Slajd 1 z 16

Druga część dotyczy diagnozy i leczenia akatyzji.

Piśmiennictwo:

Gregory Pontone, M.D., M.H.S.

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 1 z 16

Slajd 2 z 16

Zacznijmy od etymologii słowa akatyzja. Pochodzi ono ze starożytnej greki i oznacza 'niemożność siedzenia’. Jest to zespół charakteryzujący się niepokojącym, nieprzyjemnym uczuciem niepokoju ruchowego, przez które pacjenci zwykle muszą się wiercić, przestępować z nogi na nogę lub poruszać się, aby rozładować ten dyskomfort. Częstość występowania w literaturze waha się od 21% do 75% osób przyjmujących leki związane z akatyzją. Częstość punktowa wynosi między 20% a 35%. Jest to zatem jedno z częstszych polekowych zaburzeń ruchowych, które spotkacie Państwo w praktyce.

Piśmiennictwo:

Sachdev, P. (1995). The development of the concept of akathisia: a historical overview. Schizophrenia Research, 16(1), 33–45. https://doi.org/10.1016/0920-9964(94)00058-g
Salem, H., Nagpal, C., Pigott, T., & Teixeira, A. L. (2017). Revisiting antipsychotic-induced akathisia: Current issues and prospective challenges. Current Neuropharmacology, 15(5), 789–798. https://doi.org/10.2174/1570159X14666161208153644

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 2 z 16

Bezpłatne pliki do pobrania: „Akatyzja: jak diagnozować i postępować?”

Gotowe!

Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Slajd 3 z 16

Akatyzja zwykle wiąże się z niższą jakością życia i może być dość częstym powodem nieprzestrzegania zaleceń terapeutycznych. W skrajnych przypadkach badania wykazały, że jest ona związana z ryzykiem samobójstwa i zachowań agresywnych.

Piśmiennictwo:

Bjarke, J., Gjerde, H. N., Jørgensen, H. A., Kroken, R. A., Løberg, E. M., & Johnsen, E. (2022). Akathisia and atypical antipsychotics: relation to suicidality, agitation and depression in a clinical trial. Acta Neuropsychiatrica, 34(5), 282–288. https://doi.org/10.1017/neu.2022.9
Tachere, R. O., & Modirrousta, M. (2017). Beyond anxiety and agitation: A clinical approach to akathisia. Australian Family Physician, 46(5), 296-298.

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 3 z 16

Slajd 4 z 16

Diagnostyka różnicowa akatyzji obejmuje stany lękowe – osoby z silnym lękiem mogą wykazywać objawy wiercenia się i niepokoju przypominające akatyzję; zespół niespokojnych nóg – pacjenci wykonujący ruchy przypominające pedałowanie dolnymi kończynami mogą sprawiać wrażenie akatyzji, ale w rzeczywistości cierpią na inny zespół. W zaburzeniach neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Parkinsona, oraz u osób przyjmujących lewodopę, która jest prekursorem dopaminy, można zaobserwować dyskinezy wywołane tym lekiem.

Piśmiennictwo:

Salem, H., Nagpal, C., Pigott, T., & Teixeira, A. L. (2017). Revisiting antipsychotic-induced akathisia: Current issues and prospective challenges. Current Neuropharmacology, 15(5), 789–798. https://doi.org/10.2174/1570159X14666161208153644
Lopes, M. M., de Lima, J. N., da Silva, R. C. A., & de Almeida, T. F. (2024). In-depth analysis of antipsychotic-induced akathisia: An integrative literature review. Research, Society and Development, 13(10), e47011. https://doi.org/10.33448/rsd-v13i10.47011

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 4 z 16

Bezpłatne pliki do pobrania: „Akatyzja: jak diagnozować i postępować?”

Gotowe!

Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Slajd 5 z 16

Neuropatia obwodowa – czasami dyskomfort związany z neuropatią powoduje, że pacjenci poruszają kończynami, co może przypominać akatyzję. Niedobór żelaza to kolejny element diagnostyki różnicowej akatyzji. Dlatego zwykle badamy poziom żelaza i białek wiążących żelazo, aby upewnić się, że objawy nie są spowodowane tą nieprawidłowością, zanim przejdziemy do leczenia. Nadczynność tarczycy również może przypominać akatyzję. Pacjent może być niespokojny i wiercić się. Dlatego zazwyczaj sprawdzamy poziom hormonu tyreotropowego.

Piśmiennictwo:

Salem, H., Nagpal, C., Pigott, T., & Teixeira, A. L. (2017). Revisiting antipsychotic-induced akathisia: Current issues and prospective challenges. Current Neuropharmacology, 15(5), 789–798. https://doi.org/10.2174/1570159X14666161208153644
Lopes, M. M., de Lima, J. N., da Silva, R. C. A., & de Almeida, T. F. (2024). In-depth analysis of antipsychotic-induced akathisia: An integrative literature review. Research, Society and Development, 13(10), e47011. https://doi.org/10.33448/rsd-v13i10.47011

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 5 z 16

Slajd 6 z 16

Odstawienie alkoholu lub opioidów, szczególnie w ostrej fazie, może przypominać akatyzję. Pacjenci będą niespokojni i odczuwać dyskomfort. Również zatrucie substancjami stymulującymi – podczas aktywnej intoksykacji stymulantami pacjenci często wykazują objawy przypominające akatyzję.

Piśmiennictwo:

Salem, H., Nagpal, C., Pigott, T., & Teixeira, A. L. (2017). Revisiting antipsychotic-induced akathisia: Current issues and prospective challenges. Current Neuropharmacology, 15(5), 789–798. https://doi.org/10.2174/1570159X14666161208153644
Lopes, M. M., de Lima, J. N., da Silva, R. C. A., & de Almeida, T. F. (2024). In-depth analysis of antipsychotic-induced akathisia: An integrative literature review. Research, Society and Development, 13(10), e47011. https://doi.org/10.33448/rsd-v13i10.47011

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 6 z 16

Bezpłatne pliki do pobrania: „Akatyzja: jak diagnozować i postępować?”

Gotowe!

Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Slajd 7 z 16

Jak więc odróżnić poszczególne stany w diagnostyce różnicowej akatyzji? Wspomniałem, że w przypadku niektórych przyczyn, jak niedobór żelaza czy problemy z tarczycą, można po prostu wykonać badanie krwi, a wywiad powie nam, czy pacjent przyjmował stymulanty lub odstawia alkohol czy opioidy. Jednak aby odróżnić akatyzję od lęku czy pobudzenia, musimy polegać na subiektywnym opisie wewnętrznego odczucia lub przymusu ruchu. Może to być nieco trudne, ale znając diagnostykę różnicową, możemy zadać pytania, które pomogą odróżnić polekową akatyzję od stanów przypominających akatyzję.

Piśmiennictwo:

Salem, H., Nagpal, C., Pigott, T., & Teixeira, A. L. (2017). Revisiting antipsychotic-induced akathisia: Current issues and prospective challenges. Current Neuropharmacology, 15(5), 789–798. https://doi.org/10.2174/1570159X14666161208153644
Lopes, M. M., de Lima, J. N., da Silva, R. C. A., & de Almeida, T. F. (2024). In-depth analysis of antipsychotic-induced akathisia: An integrative literature review. Research, Society and Development, 13(10), e47011. https://doi.org/10.33448/rsd-v13i10.47011

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 7 z 16

Slajd 8 z 16

Nawet w obrębie zespołu akatyzji istnieją różne podtypy. Jednym z nich jest akatyzja ostra, która występuje w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia przyjmowania leku. Każdy przypadek do sześciu miesięcy nazywamy akatyzją ostrą. Akatyzja przewlekła występuje, gdy utrzymuje się dłużej niż sześć miesięcy po ostatnim zwiększeniu dawki.

Piśmiennictwo:

Sachdev, P. (1995). The development of the concept of akathisia: a historical overview. Schizophrenia Research, 16(1), 33–45. https://doi.org/10.1016/0920-9964(94)00058-g
Havaki-Kontaxaki, B. J., Kontaxakis, V. P., & Christodoulou, G. N. (2000). Prevalence and characteristics of patients with pseudoakathisia. European Neuropsychopharmacology, 10(5), 333-336. https://doi.org/10.1016/s0924-977x(00)00090-0

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 8 z 16

Bezpłatne pliki do pobrania: „Akatyzja: jak diagnozować i postępować?”

Gotowe!

Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Slajd 9 z 16

Akatyzja późna (tardive) – termin 'tardive’ oznacza opóźniony i będziecie Państwo spotykać to określenie przy różnych zaburzeniach ruchowych – występuje, gdy opóźnienie początku objawów wynosi około trzech miesięcy. To średnia, niezwiązana ze zmianą dawki. Czasami, choć nie tak często jak inne podtypy, obserwujemy akatyzję z odstawienia, związaną ze zmianą leków przeciwpsychotycznych lub odstawieniem leków przeciwcholinergicznych, które czasami stosujemy wraz z lekami przeciwpsychotycznymi. Wszystkie te czynniki mogą wywoływać akatyzję, a podtyp akatyzji określamy na podstawie tych parametrów.

Piśmiennictwo:

Sachdev, P. (1995). The development of the concept of akathisia: a historical overview. Schizophrenia Research, 16(1), 33–45. https://doi.org/10.1016/0920-9964(94)00058-g
Havaki-Kontaxaki, B. J., Kontaxakis, V. P., & Christodoulou, G. N. (2000). Prevalence and characteristics of patients with pseudoakathisia. European Neuropsychopharmacology, 10(5), 333-336. https://doi.org/10.1016/s0924-977x(00)00090-0

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 9 z 16

Slajd 10 z 16

Istnieje nawet kontrowersyjny stan zwany pseudoakatyzją, gdzie występuje fenomenologia ruchowa w postaci niespokojnego chodzenia i wiercenia się, ale pacjent zaprzecza świadomości uczucia dyskomfortu. W klasycznej akatyzji pacjent zwykle mówi: 'Czuję, że muszę się ruszać, czuję niepokój, czuję dyskomfort i poruszam się, aby rozładować to uczucie’. W pseudoakatyzji pacjent twierdzi, że nie jest świadomy żadnego uczucia dyskomfortu.

Piśmiennictwo:

Salem, H., Nagpal, C., Pigott, T., & Teixeira, A. L. (2017). Revisiting antipsychotic-induced akathisia: Current issues and prospective challenges. Current Neuropharmacology, 15(5), 789–798. https://doi.org/10.2174/1570159X14666161208153644
Havaki-Kontaxaki, B. J., Kontaxakis, V. P., & Christodoulou, G. N. (2000). Prevalence and characteristics of patients with pseudoakathisia. European Neuropsychopharmacology, 10(5), 333-336. https://doi.org/10.1016/s0924-977x(00)00090-0

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 10 z 16

Bezpłatne pliki do pobrania: „Akatyzja: jak diagnozować i postępować?”

Gotowe!

Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Slajd 11 z 16

Jakie leki są związane z akatyzją? Prawdopodobnie najwyższa częstość występowania akatyzji wiąże się z klasycznymi i atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi. Wszystko, co blokuje receptor dopaminowy, może powodować ten stan. Leki przeciwdepresyjne, szczególnie w wysokich dawkach. Przeciwwymiotne leki blokujące dopaminę to kolejna grupa leków, również działająca poprzez mechanizm blokady dopaminy. Rezerpina, alfa-metylodopa, lit, blokery kanału wapniowego, a także wszystkie nowe inhibitory VMAT2 mogą potencjalnie powodować akatyzję, ale szczególnie często obserwujemy ją przy pierwszej generacji inhibitorów VMAT2 – tetrabenazynie. Warto pamiętać o tej liście, gdy obserwujecie Państwo zespół akatyzji u pacjentów, ponieważ te leki są prawdopodobnie przyczyną.

Piśmiennictwo:

Salem, H., Nagpal, C., Pigott, T., & Teixeira, A. L. (2017). Revisiting antipsychotic-induced akathisia: Current issues and prospective challenges. Current Neuropharmacology, 15(5), 789–798. https://doi.org/10.2174/1570159X14666161208153644
Kane, J. M., Osuntokun, O., Kryzhanovskaya, L. A., Xu, W., Stauffer, V. L., Watson, S. B., & Breier, A. (2009). A 28-week, randomized, double-blind study of olanzapine versus aripiprazole in the treatment of schizophrenia. The Journal of Clinical Psychiatry, 70(4), 572-581. https://doi.org/10.4088/jcp.08m04421

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 11 z 16

Slajd 12 z 16

Mimo że akatyzja może obniżać jakość życia i wiąże się z innymi niekorzystnymi skutkami, nie zalecamy profilaktycznego leczenia ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych z leczeniem akatyzji oraz polipragmazję. Zwykle nie leczymy akatyzji, dopóki się nie pojawi. Nawet jeśli podajemy pacjentowi lek, o którym wiadomo, że powoduje akatyzję w jednej trzeciej przypadków (przyjmując wysokie szacunki), nie zalecamy profilaktycznego leczenia akatyzji.

Piśmiennictwo:

Gerolymos, C., Barazer, R., Yon, D. K., Loundou, A., Boyer, L., & Fond, G. (2024). Drug efficacy in the treatment of antipsychotic-induced akathisia: A systematic review and network meta-analysis. JAMA Network Open, 7(3), e241527. https://doi.org/10.1001/jamanetworkopen.2024.1527
Gambolò, L., Bottignole, D., D'Angelo, M., Bellini, L., & Stirparo, G. (2024). Comparative efficacy of akathisia treatments: A network meta-analysis. CNS Spectrums, 29(4), 243–251. https://doi.org/10.1017/S1092852924000233

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 12 z 16

Bezpłatne pliki do pobrania: „Akatyzja: jak diagnozować i postępować?”

Gotowe!

Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Slajd 13 z 16

Jak leczyć akatyzję? Jaki byłby algorytm postępowania? Po pierwsze, jeśli można to zrobić bez pogorszenia skuteczności leczenia, dla którego lek został pierwotnie przepisany, można zmniejszyć dawkę leku wywołującego objawy. Jeśli pacjent przyjmuje lek przeciwpsychotyczny i dobrze sobie radzi, można spróbować zmniejszyć dawkę, aby sprawdzić, czy to pomoże. Można przejść na lek przeciwpsychotyczny o mniejszym ryzyku wywoływania akatyzji. Na przykład, leki przeciwpsychotyczne pierwszej generacji średnio częściej powodują akatyzję niż leki drugiej generacji. Można więc spróbować zamienić lek pierwszej generacji, jak Haldol, na lek drugiej generacji, jak olanzapina, i sprawdzić, czy to pomoże. Należy sprawdzić niedobór żelaza. Jak wspomniałem, pewne stany mogą maskować się jako akatyzja. Dlatego dobrym pomysłem jest wykonanie badań krwi w kierunku niedoboru żelaza i nieprawidłowości tarczycy.

Piśmiennictwo:

Gerolymos, C., Barazer, R., Yon, D. K., Loundou, A., Boyer, L., & Fond, G. (2024). Drug efficacy in the treatment of antipsychotic-induced akathisia: A systematic review and network meta-analysis. JAMA Network Open, 7(3), e241527. https://doi.org/10.1001/jamanetworkopen.2024.1527
Gambolò, L., Bottignole, D., D'Angelo, M., Bellini, L., & Stirparo, G. (2024). Comparative efficacy of akathisia treatments: A network meta-analysis. CNS Spectrums, 29(4), 243–251. https://doi.org/10.1017/S1092852924000233

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 13 z 16

Slajd 14 z 16

Jeśli wykonali Państwo te trzy kroki, a problem nadal występuje, lub nie mogli Państwo zmniejszyć dawki leku, ponieważ główny objaw był zbyt nasilony, należy zastosować leczenie farmakologiczne. Jakie leki są pomocne? Przedstawię listę w kolejności malejącej wielkości efektu lub wpływu na akatyzję. Mirtazapina ma dobre dowody i dobrą wielkość efektu. Biperiden to kolejny skuteczny lek. Witamina B6 czyli pirydoksyna to inna nazwa tego samego związku. Trazodon, mianseryna i propranolol.

Piśmiennictwo:

Gerolymos, C., Barazer, R., Yon, D. K., Loundou, A., Boyer, L., & Fond, G. (2024). Drug efficacy in the treatment of antipsychotic-induced akathisia: A systematic review and network meta-analysis. JAMA Network Open, 7(3), e241527. https://doi.org/10.1001/jamanetworkopen.2024.1527
Gambolò, L., Bottignole, D., D'Angelo, M., Bellini, L., & Stirparo, G. (2024). Comparative efficacy of akathisia treatments: A network meta-analysis. CNS Spectrums, 29(4), 243–251. https://doi.org/10.1017/S1092852924000233

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 14 z 16

Bezpłatne pliki do pobrania: „Akatyzja: jak diagnozować i postępować?”

Gotowe!

Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Slajd 15 z 16

To jest uporządkowanie według wielkości efektu, ale poszczególni pacjenci mogą lepiej tolerować niektóre z tych leków niż inne lub mieć przeciwwskazania do ich stosowania. Przedstawiam to na podstawie wykazanej wielkości efektu. Dane pochodzą z metaanalizy przeprowadzonej w 2024 roku. W zależności od ostrości choroby, leczenie akatyzji powinno rozpocząć się od zmniejszenia dawki. Jak wspomniałem, czasami jest to możliwe, a innym razem nie.

Piśmiennictwo:

Gerolymos, C., Barazer, R., Yon, D. K., Loundou, A., Boyer, L., & Fond, G. (2024). Drug efficacy in the treatment of antipsychotic-induced akathisia: A systematic review and network meta-analysis. JAMA Network Open, 7(3), e241527. https://doi.org/10.1001/jamanetworkopen.2024.1527

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 15 z 16

Slajd 16 z 16

Kluczowe punkty tej części: ważne jest, aby wiedzieć, że akatyzja występuje u nawet 35% pacjentów przyjmujących leki przeciwpsychotyczne i niektóre inne rodzaje leków. Jest to więc coś, co będziecie Państwo obserwować bardzo często, u około jednej trzeciej pacjentów. Akatyzja wiąże się z niższą jakością życia, przerwaniem leczenia lub nieprzestrzeganiem zaleceń oraz zwiększonym ryzykiem samobójstwa i zachowań agresywnych. Leczenie pierwszego rzutu w akatyzji obejmuje witaminę B6, mirtazapinę i biperiden.

Akatyzja: jak diagnozować i postępować? Slajd 16 z 16

Bezpłatne pliki do pobrania: „Akatyzja: jak diagnozować i postępować?”

Gotowe!

Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Następna sekcja

03. Objawy pozapiramidowe: wskazówki dotyczące oceny klinicznej

Cele edukacyjne:
Po ukończeniu tej aktywności uczestnik będzie potrafił:

Rozpoznawać i różnicować cztery główne typy polekowych zaburzeń ruchowych (akatyzja, objawy pozapiramidowe, późne dyskinezy oraz ostra dystonia) oraz dobierać odpowiednie terapie oparte na dowodach naukowych dla każdego z nich.
Oceniać pacjentów pod kątem polekowego upośledzenia funkcji poznawczych oraz wdrażać strategie minimalizujące poznawcze działania niepożądane przy jednoczesnym zachowaniu skuteczności terapeutycznej.
Stosować systematyczne podejście do oceny i leczenia objawów pozapiramidowych, w tym różnicowania parkinsonizmu polekowego z idiopatyczną chorobą Parkinsona na podstawie cech klinicznych i biomarkerów, gdy jest to wskazane.

Data pierwotnej publikacji: 2 grudnia 2025
Data wygaśnięcia: 2 grudnia 2028

Wykładowca: Gregory Pontone, M.D., M.H.S.
Redaktor medyczny: Tomás Abudarham, M.D.

Istotne powiązania finansowe:

Gregory Pontone, M.D., M.H.S. zgłasza następujące powiązania:
– Acadia Pharmaceuticals Inc: consultant
– GE Healthcare: consultant

Wszystkie wymienione powyżej istotne powiązania finansowe zostały zminimalizowane przez Medical Academy i Psychopharmacology Institute.

Żaden z pozostałych wykładowców, organizatorów i recenzentów tej aktywności edukacyjnej nie zgłasza istotnych powiązań finansowych w ciągu ostatnich 24 miesięcy z niekwalifikującymi się firmami, których podstawową działalnością jest produkcja, marketing, sprzedaż, odsprzedaż lub dystrybucja produktów zdrowotnych stosowanych przez pacjentów lub u pacjentów.

Dane kontaktowe: W przypadku pytań dotyczących treści lub dostępu do tej aktywności prosimy o kontakt: support@psychopharmacologyinstitute.com

Instrukcja uczestnictwa i uzyskania punktów:
Uczestnicy muszą ukończyć aktywność online w podanym powyżej okresie ważności punktów.

Aby uzyskać punkty CME, wykonaj następujące kroki:

Zapoznaj się z wymaganymi treściami edukacyjnymi na stronie tego kursu.
Wypełnij ocenę po zakończeniu aktywności, aby przekazać informacje zwrotne niezbędne do celów ciągłej akredytacji oraz rozwoju przyszłych aktywności. UWAGA: wypełnienie oceny po quizie jest warunkiem otrzymania uzyskanych punktów.
Pobierz swój certyfikat.

Prosimy pamiętać, że daty ukończenia certyfikatów CME i SA CME są rejestrowane w czasie UTC. W zależności od lokalnej strefy czasowej aktywności ukończone późno w ciągu dnia mogą pojawić się na certyfikacie z datą następnego dnia.

Accreditation Statement:
This activity has been planned and implemented in accordance with the accreditation requirements and policies of the Accreditation Council for Continuing Medical Education through the joint providership of Medical Academy LLC and the Psychopharmacology Institute. Medical Academy is accredited by the ACCME to provide continuing medical education for physicians.

Oświadczenie o akredytacji (tłumaczenie referencyjne): Ta aktywność została zaplanowana i zrealizowana zgodnie z wymogami i zasadami akredytacji Accreditation Council for Continuing Medical Education, w ramach wspólnej organizacji Medical Academy LLC i Psychopharmacology Institute. Medical Academy posiada akredytację ACCME do prowadzenia ustawicznego kształcenia medycznego lekarzy.

Credit Designation Statement:
Medical Academy designates this enduring activity for a maximum of 1.25 AMA PRA Category 1 credit(s)™. Physicians should claim only the credit commensurate with the extent of their participation in the activity.

Oświadczenie o przyznawaniu punktów (tłumaczenie referencyjne): Medical Academy przyznaje tej stałej aktywności maksymalnie 1.25 AMA PRA Category 1 credit(s)™. Lekarze powinni ubiegać się wyłącznie o punkty odpowiadające zakresowi ich udziału w aktywności.

ANCC uznaje punkty AMA PRA Category 1 Credit(s)™ za godziny kontaktowe według następującego przelicznika: 1 CME = 1 godzina kontaktowa. Wszystkie nasze treści dotyczą psychofarmakologii, dlatego godziny farmakologii wykazane na certyfikacie odpowiadają punktom przyznanym za daną aktywność. Certyfikat podaje je w osobnym wierszu, oddzielnie od oświadczenia o przyznaniu punktów.

Oświadczenie o wykorzystaniu sztucznej inteligencji (AI):
Narzędzia sztucznej inteligencji (AI) mogły zostać wykorzystane na ograniczonych etapach opracowywania tej aktywności (np. przygotowanie wstępnej wersji lub dopracowanie języka). Konkretne narzędzie, wersja i data użycia są udokumentowane wewnętrznie.
AI nie określa zaleceń klinicznych. Cała treść jest sprawdzana, weryfikowana i zatwierdzana przez wymienionych wykładowców i redaktorów medycznych oraz odzwierciedla niezależny ludzki osąd kliniczny, zgodnie z ACCME Standards for Integrity and Independence in Accredited Continuing Education.