Zamknij baner
Darmowa sekcja  - Quick Takes

03. Czy należy włączyć klozapinę już po niepowodzeniu jednego leku przeciwpsychotycznego?

Opublikowano 1 lipca 2026 Data wygaśnięcia certyfikatu: 1 lipca 2029 DOI: 10.64239/PI-PL-QT8803

Oliver Freudenreich, M.D., F.A.C.L.P.

Co-director of the MGH Psychosis Clinical and Research Program & Professor of Clinical Psychiatry - Massachusetts General Hospital - Harvard Medical School

Kluczowe punkty

  • W tym badaniu dotyczącym pierwszego epizodu psychozy klozapina okazała się skuteczniejsza niż olanzapina i amisulpryd u pacjentów, u których zawiódł jeden lek przeciwpsychotyczny.
  • Większość przypadków schizofrenii lekoopornej ujawnia się już podczas pierwszego epizodu, dlatego kolejny lek blokujący receptor dopaminowy może przynieść niewielką korzyść po jednym wyraźnym niepowodzeniu terapeutycznym. Istnieją jednak powody, aby mimo to spróbować najpierw drugiego leku przeciwpsychotycznego — m.in. zastosowanie postaci depot w przypadku niepełnej adherencji lub zamiana leku słabo tolerowanego przez pacjenta.
  • Należy skupić się na czasie trwania nieskutecznego leczenia, a nie na liczbie wypróbowanych leków przeciwpsychotycznych; warto rozważyć wczesne włączenie klozapiny po trzech do czterech miesięcy niewystarczającej odpowiedzi terapeutycznej.

Darmowe pliki do pobrania w celu dostępu offline

  • Darmowe pobranie pliku PDF

Wersja tekstowa

Klozapina po niepowodzeniu jednej próby leczenia przeciwpsychotycznego

W dzisiejszym Quick Take przyjrzymy się wspólnie randomizowanemu badaniu klinicznemu, które postawiło klinicznie istotne pytanie: czy należy stosować klozapinę już po niepowodzeniu jednego leku przeciwpsychotycznego u pacjentów z pierwszym epizodem? To wieloośrodkowe badanie zostało przeprowadzone przez kolegów z Chin i właśnie opublikowane w JAMA Psychiatry; pierwszym autorem jest Xuan Li. Na wstępie chciałbym przedstawić kontekst, który skłania mnie do uznania tego badania za ważne.

Bezpłatne pliki
Gotowe!
Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Ścieżka kliniczna prowadząca do klozapiny według wytycznych

Lekarze prowadzący pacjentów z pierwszym epizodem psychozy spodziewają się na ogół dobrej odpowiedzi na pierwszy zastosowany lek przeciwpsychotyczny — przykładowo risperidon. W porównaniu z pacjentami przewlekłymi, chorzy z pierwszym epizodem zazwyczaj dobrze odpowiadają na leki przeciwpsychotyczne. Istnieje jednak istotna mniejszość — co najmniej około 20% — która nie reaguje na pierwszy zastosowany preparat.

Praktycznie wszystkie aktualne wytyczne dotyczące leczenia schizofrenii zalecają w takiej sytuacji drugą próbę leczenia innym lekiem przeciwpsychotycznym, a następnie — w przypadku braku odpowiedzi — włączenie klozapiny. Na tym etapie pacjent spełnia zasadniczo kryteria schizofrenii lekoopornej.

Dlaczego lekoopornność ujawnia się zazwyczaj wcześnie

Problem z logiką tego algorytmu polega na tym, że większość pacjentów ze schizofrenią lekooporną jest oporna na leczenie już od samego początku — od chwili, gdy po raz pierwszy zgłaszają się po pomoc kliniczną, zwykle w przebiegu pierwszego epizodu psychozy. Jest to biologicznie odrębna podgrupa schizofrenii, która słabo reaguje na blokadę dopaminergiczną. Znacznie mniejsza grupa pacjentów rozwija lekoopornność dopiero z biegiem czasu.

Jeżeli zatem pacjent z pierwszym epizodem jest leczony lekiem przeciwpsychotycznym blokującym receptory dopaminowe i nie wykazuje satysfakcjonującej odpowiedzi, istnieje duże prawdopodobieństwo, że należy do owej biologicznie odmiennej, lekoopornej podgrupy i powinien otrzymać klozapinę. Nie ma logicznych podstaw, by zakładać, że drugi lek blokujący receptory dopaminowe będzie skuteczniejszy niż pierwszy, który zawiódł.

Byłoby idealnie dysponować biomarkerem pozwalającym zidentyfikować pacjentów z pierwszym epizodem z lekoopornością. Ponieważ takowego dotychczas nie mamy, lekoopornność musimy stwierdzać klinicznie — wykazując, że blokada dopaminergiczna nie przynosi poprawy.

Bezpłatne pliki
Gotowe!
Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Badanie SMART-CAT: zarys metodyki

Poniżej przedstawiam syntetyczny opis tego badania dotyczącego pierwszego epizodu psychozy, prowadzonego pod nazwą Sequential Multi-Assessment Randomized Trials to Compare Antipsychotic Treatments (SMART-CAT). Jak wskazuje nazwa, badanie obejmowało kilka kolejnych faz.

Pierwsza z nich trwała osiem tygodni, podczas których pacjentów randomizowano do jednego z pięciu leków przeciwpsychotycznych: olanzapiny, risperidonu, amisulprydu, arypiprazolu lub perfenazyny. W drugiej fazie, również ośmiotygodniowej, pacjenci, którzy nie odpowiedzieli na leczenie w fazie 1, byli powtórnie randomizowani do olanzapiny, amisulprydu lub klozapiny — z zastrzeżeniem, że żaden pacjent nie mógł otrzymać tego samego leku co w fazie 1.

Oceny dokonywali badacze nieświadomi przydziału do grup (metoda zaślepienia), natomiast pacjenci i ich klinicyści znali zastosowane leki. W ośrodkach w Chinach udało się zrandomizować 654 pacjentów z pierwszym epizodem schizofrenii, którzy znajdowali się we wczesnym stadium choroby i nigdy wcześniej nie przyjmowali leków przeciwpsychotycznych lub mieli jedynie minimalne wcześniejsze narażenie. Stosunek mężczyzn do kobiet wynosił około 50:50, a średni wiek wynosił 27 lat.

Mała uwaga na marginesie: jako osoba, która sama prowadziła badanie dotyczące pierwszego epizodu, mogę powiedzieć, że rekrutacja tej kohorty była naprawdę dużym osiągnięciem.

Wyniki: odpowiedź w skali PANSS

W tym Quick Take omówimy jedynie wyniki dotyczące psychopatologii, mierzone za pomocą Skali Zespołów Pozytywnych i Negatywnych (PANSS) — a konkretnie redukcję wyniku PANSS o 40% jako miarę odpowiedzi, stanowiącą jeden z wyznaczonych pierwszorzędowych punktów końcowych. Drugi pierwszorzędowy punkt końcowy — przerwanie leczenia z dowolnej przyczyny — pominiemy w zasadzie w całości. Nie okazał się on zbyt informatywny: między grupami terapeutycznymi nie stwierdzono różnicy, częściowo dlatego, że do fazy 2 przystąpiło jedynie 111 pacjentów.

Ramię klozapinowe liczyło na przykład zaledwie 32 pacjentów. Warto mieć to na uwadze: niektóre wyniki opierają się na bardzo małych liczbach, mimo ogólnie imponującej liczebności próby jak na badanie tego typu.

Bezpłatne pliki
Gotowe!
Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Faza 1: brak wyraźnego zwycięzcy

Przedstawię trzy główne wnioski, pomijając szczegóły statystyczne. Pierwszy dotyczy fazy 1, w której ogólny odsetek odpowiedzi wyniósł 55%, bez istotnych statystycznie różnic między lekami w redukcji wyniku PANSS. Warto jednak odnotować rozpiętość wartości liczbowych:

  • Risperidon i amisulpryd: około 62%
  • Arypiprazol i perfenazyna: około 44%

Faza 2: klozapina wysunęła się na prowadzenie

Drugi wniosek dotyczy fazy 2, w której ogólny odsetek odpowiedzi wyniósł 45%. Klozapina wykazała tu wyraźną przewagę nad olanzapiną i amisulprydem — zarówno pod względem ogólnego odsetka odpowiedzi, jak i redukcji wyniku PANSS. Należy pamiętać, że mamy tu do czynienia z próbą pacjentów lekoopornych:

  • Klozapina: 62,5%
  • Amisulpryd: 45%
  • Olanzapina: 32%
Bezpłatne pliki
Gotowe!
Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Dwie trzecie pacjentów przerwało leczenie w ciągu roku

Trzeci wniosek dotyczy retencji w leczeniu. Dwie trzecie pacjentów zrandomizowanych w fazie 1 i fazie 2 przerwało leczenie w trakcie rocznej naturalistycznej obserwacji uzupełniającej, a żaden z leków przeciwpsychotycznych nie okazał się wyraźnym zwycięzcą — choć klozapina wiązała się z niższym ryzykiem przerwania leczenia z powodu nieskuteczności.

Uważam, że ten wysoki odsetek przerywania leczenia jest ważnym spostrzeżeniem. Choć nie był on częścią pierwotnego randomizowanego porównania, ukazuje rzeczywistą trudność utrzymania pacjentów z pierwszym epizodem w długoterminowym leczeniu.

Przejście na klozapinę po niepowodzeniu jednej próby leczenia przeciwpsychotycznego?

Wróćmy do pytania, które to badanie miało rozstrzygnąć. Czy na podstawie tych wyników zalecałbym przejście na klozapinę po niepowodzeniu jednego leku przeciwpsychotycznego? Odpowiedź jest niejednoznaczna.

Jak wspomniałem na wstępie, nie powinniśmy zwlekać z próbą leczenia klozapiną, gdy lekoopornność u pacjenta z pierwszym epizodem została już stwierdzona. Klozapina okazała się najskuteczniejszym lekiem przeciwpsychotycznym u pacjentów lekoopornych w tej kohorcie — już po jednej próbie leczenia. To jest odpowiedź twierdzącą.

Nadal uważam jednak, że istnieją poważne kliniczne argumenty przemawiające za wypróbowaniem dwóch leków przeciwpsychotycznych przed sięgnięciem po klozapinę. Po pierwsze, można rozważyć zastosowanie drugiego leku w formie iniekcji długodziałającej, jeśli istnieją wątpliwości co do pełnej adherencji — a często tak jest.

U niektórych pacjentów pierwszy lek jest po prostu źle tolerowany i trudno ocenić jego rzeczywistą skuteczność, gdyż leczenie koncentruje się głównie na opanowaniu działań niepożądanych. W takim przypadku próba innego leku jest uzasadniona.

Uważam również, że stwierdzenie braku skuteczności leku odbywa się w szarej strefie częściowej skuteczności wymieszanej z działaniami niepożądanymi. Nie jest to tak jednoznaczne, jak sugerują wytyczne. Nawet w fazie 2 część pacjentów odpowiedziała na pozostałe dwa leki przeciwpsychotyczne.

Wreszcie, istnieją pewne bardzo poważne przesłanki, by sięgnąć po klozapinę bardzo wcześnie — na przykład w przypadku pacjenta agresywnego i psychotycznego — tam, gdzie należy zaoferować najskuteczniejszy lek przeciwpsychotyczny, zanim dojdzie do tragedii.

Bezpłatne pliki
Gotowe!
Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Wniosek końcowy: nie tracić lat, rozważyć klozapinę wcześnie

Waga tego badania tkwi w jego przesłaniu: nie powinniśmy czekać kilku lat — co niestety jest typową praktyką — zanim przełączymy lekoopornego pacjenta z pierwszym epizodem na klozapinę. Są to stracone lata dla młodego człowieka, który nie jest w stanie się uczyć ani pracować.

To randomizowane badanie kliniczne w przekonujący sposób dowodzi, że klozapina jest najskuteczniejszym lekiem przeciwpsychotycznym natychmiast po klinicznym stwierdzeniu lekoopornności — która może być całkowicie oczywista już po jednej próbie leczenia.

Na zakończenie chciałbym dodać jedną refleksję. W swojej własnej praktyce klinicznej chciałbym przeprowadzić rozmowę o klozapinie z pacjentem z pierwszym epizodem i jego rodziną, jeśli po trzech lub czterech miesiącach prób uzyskania poprawy nie ma satysfakcjonującej odpowiedzi — niezależnie od liczby zastosowanych leków przeciwpsychotycznych.

Być może powinniśmy skupiać się bardziej na czasie spędzonym na nieskutecznym leczeniu niż na liczbie leków przeciwpsychotycznych wypróbowanych w tym czasie.

Abstract

Streszczenie oryginalnego artykułu, przytoczone w języku angielskim.

Clozapine After 1 Failed Antipsychotic Drug Trial in First-Episode Psychosis

Xuan Li, MD, PhD; Chang Lu, MD, PhD; Zhaolin Zhai, MD, PhD, et al

Importance

There is an urgent need for algorithm trials that address treatment steps in schizophrenia sequentially. Moreover, there is a debate about whether clozapine should be used after 1 failed antipsychotic drug trial.

Objective

To investigate whether switching to clozapine is effective in patients with first-episode psychosis (FEP) who have not responded to 1 previous antipsychotic drug.

Design, Setting, and Participants

This was a sequential, assessor-blind trial with 2 randomizations conducted across 7 centers in China from February 2019 to October 2022. Included were individuals aged 16 to 45 years and with FEP (schizophrenia, schizophreniform disorder, or schizoaffective disorder). In phase 1, patients with FEP were randomized to receive oral olanzapine, risperidone, amisulpride, aripiprazole, or perphenazine for 8 weeks. In phase 2, nonresponders were rerandomized to receive olanzapine, amisulpride, or clozapine for another 8 weeks. Responders entered a 1-year naturalistic follow-up. Study data were analyzed from February to August 2025.

Interventions

Specific antipsychotic drugs.

Main Outcomes and Measures

The primary outcomes were as follows (1) symptomatic response, defined as the proportion of patients achieving a greater than or equal to 40% reduction in Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS) total score and (2) time to all-cause discontinuation, defined as discontinuation of antipsychotic drugs for any reason.

Results

A total of 762 participants were randomized, and 654 (mean [SD] age, 26.9 [7.5] years; 328 male [50.2%]) were eligible for the study. Of the eligible participants, 556 (85.4%) completed phase 1, and 359 (55.1%) responded to treatment. Response rates were 60.5% (78 of 129) for olanzapine, 63.4% (83 of 131) for risperidone, 61.8% (81 of 131) for amisulpride, 44.3% (58 of 131) for aripiprazole, and 45.7% (59 of 129) for perphenazine (χ2 = 18.3; P = .001). In phase 2, 111 nonresponders were rerandomized (41 taking olanzapine, 38 taking amisulpride, and 32 taking clozapine). A total of 92 patients (82.9%) completed phase 2, and the following achieved a response: 13 (31.7%) taking olanzapine vs 17 (44.7%) taking amisulpride and 20 (62.5%) taking clozapine (χ2 = 6.9; P = .03).

Conclusions and Relevance

The majority of patients with FEP responded to an initial antipsychotic drug trial, with risperidone and amisulpride being superior to aripiprazole and perphenazine. In those who initially did not respond to antipsychotic treatment, clozapine was more efficacious than olanzapine and amisulpride based on the PANSS ratings criteria outcome. This study provides some evidence for clinicians to consider regarding use of clozapine as the next sequential treatment after patients have failed an adequate trial with 1 of the more traditional antipsychotics.

Trial Registration

ClinicalTrials.gov Identifier: NCT03510325.

Bezpłatne pliki
Gotowe!
Prosimy sprawdzić skrzynkę odbiorczą — wysłaliśmy tam wszystkie materiały.

Piśmiennictwo

Li, X.; Lu, C.; Zhai, Z.; Smith, R.; Zhang, S.; Wang, H. et al. (2026). Clozapine After 1 Failed Antipsychotic Drug Trial in First-Episode Psychosis. JAMA Psychiatry; 83(6):570.

Cele edukacyjne

Po ukończeniu tej aktywności uczestnik będzie potrafił:

  1. Ocenić ryzyko i korzyści stosowania leków przeciwpsychotycznych w katatonii, zidentyfikować ograniczone sytuacje, w których są one uzasadnione, oraz stosować zasady doboru leków o niskiej sile działania, powolnej titracji i równoczesnego podawania benzodiazepin.
  2. Stosować wytyczne CANMAT dotyczące czasowo ograniczonego stosowania leków przeciwdepresyjnych w depresji dwubiegunowej, uwzględniając umiarkowaną krótkoterminową skuteczność oraz niemal dwukrotnie zwiększone ryzyko nawrotu epizodu maniakalnego w ciągu roku przy kontynuacji leczenia powyżej ośmiu tygodni.
  3. Określić, kiedy należy inicjować leczenie klozapiną w pierwszym epizodzie psychozy, mając na uwadze, że oporność na leczenie często pojawia się wcześnie, a o decyzji powinien decydować czas utracony na nieskuteczne leczenie, a nie liczba prób z lekami przeciwpsychotycznymi.
  4. Opisać związek między spożyciem napojów słodzonych a dużym zaburzeniem depresyjnym, w tym wyniki zależne od płci oraz korelaty mikrobiomu jelitowego (Eggerthella), a także uwzględniać spożycie napojów w poradnictwie dotyczącym stylu życia pacjentów z depresją.
  5. Ocenić atypowe cechy depresji, takie jak hipersomnia, przyrost masy ciała i zaburzenia rytmu dobowego, oraz przeanalizować ich implikacje dla zmniejszonej odpowiedzi na SSRI i SNRI oraz potencjalne

Aktywność

Data pierwotnej publikacji: 1 lipca 2026
Data wygaśnięcia: 1 lipca 2029
Eksperci: Scott R. Beach, M.D., James Phelps, M.D., Oliver Freudenreich, M.D., F.A.C.L.P., Derick E. Vergne, M.D. i Paul Zarkowski, M.D.
Redaktorzy medyczni: Sebastián Malleza, M.D. i Flavio Guzmán, M.D.

Istotne powiązania finansowe:

James Phelps, M.D. zgłasza następujące powiązania:
– McGraw-Hill: Published books about bipolar
– W.W. Norton & Co.: Published books about bipolar
– PESI: Honoraria for webinars about bipolar
– eCare: Honoraria for webinars about bipolar

Oliver Freudenreich, M.D., F.A.C.L.P. zgłasza następujące powiązania:
– Karuna: Researcher (MGH)
– Medscape: Speaker honorarium
– Wolters-Kluwer: Royalties for medical writing

Wszystkie wymienione powyżej istotne powiązania finansowe zostały zminimalizowane przez Medical Academy i Psychopharmacology Institute.

Żaden z pozostałych ekspertów, organizatorów i recenzentów tej aktywności edukacyjnej nie zgłasza istotnych powiązań finansowych w ciągu ostatnich 24 miesięcy z niekwalifikującymi się firmami, których podstawową działalnością jest produkcja, marketing, sprzedaż, odsprzedaż lub dystrybucja produktów zdrowotnych stosowanych przez pacjentów lub u pacjentów.

Instrukcja uczestnictwa i uzyskania punktów

Uczestnicy muszą ukończyć aktywność online w podanym powyżej okresie ważności punktów.
Aby uzyskać punkty CME, wykonaj następujące kroki:

  1. Zapoznaj się z wymaganymi treściami edukacyjnymi na stronie tego kursu.
  2. Wypełnij ocenę po zakończeniu aktywności, aby przekazać informacje zwrotne niezbędne do celów ciągłej akredytacji oraz rozwoju przyszłych aktywności. UWAGA: wypełnienie oceny po quizie jest warunkiem otrzymania uzyskanych punktów.
  3. Pobierz swój certyfikat.

Prosimy pamiętać, że daty ukończenia certyfikatów CME i SA CME są rejestrowane w czasie UTC. W zależności od lokalnej strefy czasowej aktywności ukończone późno w ciągu dnia mogą pojawić się na certyfikacie z datą następnego dnia.

Dane kontaktowe: W przypadku pytań dotyczących treści lub dostępu do tej aktywności prosimy o kontakt: support@psychopharmacologyinstitute.com

Akredytacja

Lekarze

Accreditation Statement:
This activity has been planned and implemented in accordance with the accreditation requirements and policies of the Accreditation Council for Continuing Medical Education through the joint providership of Medical Academy LLC and the Psychopharmacology Institute. Medical Academy is accredited by the ACCME to provide continuing medical education for physicians.

Oświadczenie o akredytacji (tłumaczenie referencyjne): Ta aktywność została zaplanowana i zrealizowana zgodnie z wymogami i zasadami akredytacji Accreditation Council for Continuing Medical Education, w ramach wspólnej organizacji Medical Academy LLC i Psychopharmacology Institute. Medical Academy posiada akredytację ACCME do prowadzenia ustawicznego kształcenia medycznego lekarzy.

Credit Designation Statement:
Medical Academy designates this enduring activity for a maximum of 0.75 AMA PRA Category 1 credit(s)™. Physicians should claim only the credit commensurate with the extent of their participation in the activity.

Oświadczenie o przyznawaniu punktów (tłumaczenie referencyjne): Medical Academy przyznaje tej stałej aktywności maksymalnie 0.75 AMA PRA Category 1 credit(s)™. Lekarze powinni ubiegać się wyłącznie o punkty odpowiadające zakresowi ich udziału w aktywności.

Pielęgniarki i pielęgniarze — ANCC uznaje punkty AMA PRA Category 1 Credit(s)™ za godziny kontaktowe według następującego przelicznika: 1 CME = 1 godzina kontaktowa. Wszystkie nasze treści dotyczą psychofarmakologii, dlatego godziny farmakologii wykazane na certyfikacie odpowiadają punktom przyznanym za daną aktywność. Certyfikat podaje je w osobnym wierszu, oddzielnie od oświadczenia o przyznaniu punktów. Dotyczy to również odnowienia uprawnień z zakresu farmakologii dla APRN. Rady pielęgniarstwa definiują CE z farmakologii na swój własny sposób, dlatego prosimy o potwierdzenie u swojej rady, czy jest to dokumentacja, której oczekują.

Physician assistants — NCCPA akceptuje AMA PRA Category 1 Credit™ od podmiotów akredytowanych przez ACCME na potrzeby odnowienia certyfikacji PA. Wymagania są określane przez NCCPA, dlatego prosimy potwierdzić u nich, czego wymaga Państwa bieżący cykl certyfikacyjny.

Lekarze spoza Stanów Zjednoczonych — Punkty AMA PRA Category 1 Credit™ mogą być przyznawane lekarzom niezależnie od kraju, w którym mają prawo wykonywania zawodu. Lekarze, którzy chcą przeliczyć punkty AMA PRA Category 1 Credit™ na punkty CME UEMS-European Accreditation Council for Continuing Medical Education (ECMEC®s), powinni skontaktować się z UEMS pod adresem mutualrecognition@uems.eu. O tym, czy punkty te są uznawane na poczet krajowego obowiązku doskonalenia zawodowego, decyduje właściwy organ danego kraju.

Oświadczenie o wykorzystaniu sztucznej inteligencji (AI)

Narzędzia sztucznej inteligencji (AI) mogły zostać wykorzystane na ograniczonych etapach opracowywania tej aktywności (np. przygotowanie wstępnej wersji lub dopracowanie języka). Konkretne narzędzie, wersja i data użycia są udokumentowane wewnętrznie. Sztuczna inteligencja jest używana wyłącznie jako mechanizm wsparcia redakcyjnego i nie zastępuje wiedzy eksperckiej. AI nie określa zaleceń klinicznych. Cała treść jest sprawdzana, weryfikowana i zatwierdzana przez wymienionych ekspertów i redaktorów medycznych oraz odzwierciedla niezależny ludzki osąd kliniczny, zgodnie z ACCME Standards for Integrity and Independence in Accredited Continuing Education.

Darmowe pliki
Sukces!
Sprawdź swoją skrzynkę odbiorczą – wysłaliśmy tam wszystkie materiały.
Kontynuuj na stronie internetowej
Instant access modal

Zostań członkiem Silver lub Silver extended.

2026–27 Psychopharmacology CME Program

Uzyskaj do 90 punktów CME.