Wersja tekstowa
Psychoza indukowana kannabisem: częstość występowania i wyzwania kliniczne
Psychoza indukowana kannabisem jest poważnym zaburzeniem psychicznym, którego częstość istotnie wzrosła na przestrzeni ostatnich kilku dekad. Przyczyny tego wzrostu nie są w pełni poznane, jednak mogą wiązać się ze zwiększoną ekspozycją populacyjną na przetwory konopi oraz ze wzrostem ich mocy psychoaktywnej. Zgodnie z kryteriami diagnostycznymi DSM-5 psychoza indukowana kannabisem musi mieć charakter przemijający – objawy powinny ustępować w ciągu miesiąca.
Jednak u około 1/3 pacjentów w ciągu kolejnych kilku lat dochodzi do rozwinięcia schizofrenii lub podobnej psychozy nieafektywnej. Wiedza na temat optymalnego leczenia psychozy indukowanej kannabisem pozostaje ograniczona. Nie opublikowano dotychczas długoterminowych badań terapeutycznych, a żaden lek nie uzyskał zatwierdzenia FDA dla tego wskazania.
Pobierz PDF i inne pliki
Szwedzkie badanie bazodanowe z analizą hospitalizacji
Niniejsze badanie, przeprowadzone przez dr. Mustонena i współpracowników, oceniało rzeczywistą skuteczność różnych leków przeciwpsychotycznych w zapobieganiu hospitalizacji po rozpoznaniu psychozy indukowanej kannabisem. Badacze wykorzystali kilka kompleksowych krajowych baz danych obejmujących wszystkich mieszkańców Szwecji, łącząc rejestry stacjonarnej i ambulatoryjnej opieki zdrowotnej, przepisanych leków oraz zgonów z okresu od lipca 2005 do grudnia 2023 roku. Na podstawie tych powiązanych baz danych wyodrębniono kohortę 1 772 osób z rozpoznaniem psychozy indukowanej kannabisem. Uczestnicy byli obserwowani przez 4–12 lat, ze średnim czasem obserwacji wynoszącym około 8 lat. Porównywano wskaźniki hospitalizacji w okresach, gdy pacjent przyjmował leki przeciwpsychotyczne, z okresami bez farmakoterapii. Każdy uczestnik stanowił tym samym własną grupę kontrolną. Taka analiza wewnątrzosobnicza minimalizowała ryzyko błędu selekcji wynikającego z indywidualnych różnic w podłożu genetycznym lub chorobach współistniejących.
Najważniejsze wyniki: leki przeciwpsychotyczne zmniejszają ryzyko hospitalizacji
Badanie wykazało, że stosowanie leku przeciwpsychotycznego istotnie zmniejszało ryzyko trzech rodzajów hospitalizacji:
- Ryzyko hospitalizacji z powodu jakiegokolwiek epizodu psychotycznego – niezależnie od tego, czy był indukowany substancją, czy odpowiadał kryteriom schizofrenii lub nieokreślonej psychozy – zmniejszyło się o około jedną czwartą
- Ryzyko hospitalizacji z powodu zaburzeń związanych z używaniem substancji psychoaktywnych zmniejszyło się również o około jedną czwartą
- Ryzyko hospitalizacji z przyczyn somatycznych zmniejszyło się o niemal połowę. Najczęstsze przyczyny w tej kategorii obejmowały schorzenia przewodu pokarmowego, układu mięśniowo-szkieletowego, neurologiczne, oddechowe i sercowo-naczyniowe.
Pobierz PDF i inne pliki
Zróżnicowana skuteczność w zależności od leku i postaci farmaceutycznej
Skuteczność leków przeciwpsychotycznych w zmniejszaniu ryzyka hospitalizacji wykazywała znaczne zróżnicowanie.
- Aripiprazol i olanzapina istotnie zmniejszały ryzyko hospitalizacji z powodu psychozy zarówno w postaciach doustnych, jak i w formie długo działających iniekcji (LAI, long-acting injectable).
- Formy LAI okazały się szczególnie skuteczne, zmniejszając ryzyko hospitalizacji z powodu psychozy o około 75% – osiągając efekt dwukrotnie większy niż odpowiadające im formy doustne.
- Doustna klozapina również wykazała skuteczność w zmniejszaniu ryzyka hospitalizacji z powodu psychozy.
Z kolei kilka innych powszechnie stosowanych leków przeciwpsychotycznych nie wykazało skuteczności w tym punkcie końcowym:
- Dotyczyło to rysperdonu, kwetiapiny i paliperydownu zarówno w postaciach doustnych, jak i LAI w odniesieniu do hospitalizacji związanych z psychozą.
W zakresie zapobiegania hospitalizacji z powodu zaburzeń związanych z używaniem substancji skuteczny okazał się szerszy zestaw leków:
- Olanzapina w postaci doustnej i LAI
- Aripiprazol i paliperydonu w postaci LAI
- Klozapina i rysperydon w postaci doustnej
Niestety, liczebności podgrup były zbyt małe, aby umożliwić miarodajne porównania między poszczególnymi lekami przeciwpsychotycznymi w odniesieniu do ryzyka hospitalizacji z przyczyn somatycznych.
Zastosowanie kliniczne wyników i ograniczenia badania
Wyniki badania są prawdopodobnie ekstrapolowalne na populacje kliniczne w Stanach Zjednoczonych. Uczestnicy badania reprezentowali szeroki zakres wiekowy – od 16 lat do ponad 30 lat – obejmowali obie płcie oraz zróżnicowany poziom wykształcenia (od niepełnego wykształcenia średniego do wyższego) i różny status socjoekonomiczny.
Istotną różnicą jest jednorodność populacji szwedzkiej. Badanie nie podaje danych dotyczących rasy ani przynależności etnicznej uczestników, co wynika prawdopodobnie z faktu, że zdecydowana większość z nich była rasy białej.
Pobierz PDF i inne pliki
Wnioski kliniczne
Kluczowy wniosek jest następujący: leczenie przeciwpsychotyczne zapobiega przyszłym hospitalizacjom z powodu psychozy, zaburzeń związanych z używaniem substancji oraz schorzeń somatycznych u pacjentów z psychozą indukowaną kannabisem.
Zalecam leczenie tych pacjentów długo działającym lekiem w iniekcji, najlepiej olanzapiną lub aripiprazolem. U pacjentów nietolerujących iniekcji rekomendowana jest doustna klozapina.
Abstract
Streszczenie oryginalnego artykułu, przytoczone w języku angielskim.
Real-world effectiveness of antipsychotic medication in relapse prevention after cannabis-induced psychosis
Antti Mustonen, Heidi Taipale, Alexander Denissoff, Venla Ellilä, Marta Di Forti, Antti Tanskanen, Ellenor Mittendorfer-Rut, Jari Tiihonen, Solja Niemelä
Background
Cannabis use is linked to treatment non-adherence and relapses in psychotic disorders. Antipsychotic medication is effective for relapse prevention in primary psychoses, but its effectiveness after cannabis-induced psychosis (CIP) remains unclear.
Aims
To examine the effectiveness of antipsychotic medication for relapse prevention following the first clinically diagnosed CIP.
Method
A cohort of 1772 patients (84.1% men) with incident CIP was identified from the Swedish National Patient and Micro Data for Analyses of Social Insurance registers. The primary outcome was hospitalisation due to any psychotic episode. Drug use data were collected from the Prescribed Drug Register and modelled into drug use periods using the PRE2DUP method. A within-individual Cox regression model was used to study the risk of outcomes during the use of different oral or long-acting injectable (LAI) antipsychotics compared with non-use.
Results
The mean age at first diagnosis was 26.6 years (s.d. = 8.3). Of the cohort, 1343 (75.8%) used antipsychotics and 914 (51.3%) experienced psychosis hospitalisation during the follow-up. Any antipsychotic use was associated with a decreased risk of psychosis hospitalisation (adjusted hazard ratio (aHR) 0.75; 95% CI 0.67-0.84). Specific antipsychotics associated with decreased risk included aripiprazole LAI (aHR 0.27; 95% CI 0.14-0.51), olanzapine LAI (aHR 0.28; 95% CI 0.15-0.53), clozapine (aHR 0.55; 95% CI 0.34-0.90), oral aripiprazole (aHR 0.64; 95% CI 0.45-0.91), antipsychotic polytherapy (aHR 0.74; 95% CI 0.63-0.87) and oral olanzapine (aHR 0.81; 95% CI 0.69-0.94).
Conclusions
In particular, LAIs, clozapine and oral aripiprazole were associated with a decreased risk of psychosis relapse following CIP. Prescribers should consider using more LAIs for better treatment outcomes after CIP.
Pobierz PDF i inne pliki
Piśmiennictwo
Mustonen, A.; Taipale, H.; Denissoff, A.; Ellilä, V.; Di Forti, M.; Tanskanen, A. et al. (2025). Real-world effectiveness of antipsychotic medication in relapse prevention after cannabis-induced psychosis. Br J Psychiatry; 228(4):317-323.
